সমললৈ যাওক

অসমৰ সত্ৰসমূহৰ তালিকা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা

মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱে তেওঁৰ জন্মস্থান বৰদোৱাত প্ৰথমখন সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। বৰদোৱাৰ পিছতে শংকৰদেৱে আহোম ৰজাৰ ৰোষত পৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰলৈ আহি ধুৱাহাট বেলগুৰিত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তাৰপিছত দক্ষিণ পাৰত ক্ষেত্ৰী, কাপালত, চুণপোৰা, পালেদি, কমাৰকুছি আদি ঠাইলৈ গৈ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ পিছতে সমসাময়িকভাৱে শংকৰদেৱে পাটবাউসীত, হৰিদেৱে মানৰিত, দামোদৰদেৱে বৈকুণ্ঠপুৰত আৰু মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়া, গণককুছি আৰু বৰপেটাত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। শংকৰদেৱে দিয়া দায়িত্ব পালন কৰি গোপালদেৱে পৰৱৰ্তীকালত উজনি অসমৰ ডেবেৰাপাৰত প্ৰথম সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰথমতে অসমত ৬৬৫খন সত্ৰ আছিল যদিও এতিয়া তাৰে বেছিভাগৰে অস্তিত্ব নাই। এইকেইখনৰ ভিতৰত ৬৫খন কেৱল মাজুলীতে স্থাপন কৰা হৈছিল যাৰ ভিতৰত এতিয়া ২২ খনহে আছে।[1]

সত্ৰসমূহৰ তালিকা

[সম্পাদনা কৰক]
চামগুৰি সত্ৰৰ মুখা শিল্পৰ ফটো
চামগুৰি সত্ৰৰ মুখা শিল্পৰ ফটো

অসমৰ চাৰিখন ৰাজ সত্ৰ হ'ল: আউনীআটী সত্ৰ, দক্ষিণপাট সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ আৰু কুৰুৱাবাহী সত্ৰ। ইয়াৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিস্তৃত হৈ থকা সত্ৰসমূহ হ’ল[2][1][3][4]

সংখ্যাসত্ৰৰ নামঠিকনাইতিহাস
অকযা সত্ৰবৰপেটা
অগ্নিশালা সত্ৰবাঁহজানী, নলবাৰীঅগ্নিশালা সত্ৰ স্থাপন সম্পৰ্কে বিভিন্ন মত পোৱা যায়। কিছুমানৰ মতে বিদ্যাবাগীশ নামে সন্ন্যাসী এজনে পূৰ্বতে এই ঠাইত শ্যামৰায় বিগ্ৰহ স্থাপন কৰিছিল। আকৌ কিছুমানৰ মতে, আহোম স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ ৰাজত্বকালত বুজৰবৰুৱা বংশৰ পূৰ্বপুৰুষ বক্তমল্লই স্বপ্নোদেশক্ৰমে সত্ৰৰ বিগ্ৰহটি উদ্ধাৰ কৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰাই পূজা-অৰ্চনাৰ বাবে বজালীৰ বিদ্যাবাগীশক আনি সত্ৰৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে।
অনন্তগোসাঁই সত্ৰনলবাৰী
অভয়পুৰী সত্ৰনলবাৰী
আইভেটী ন সত্ৰনগাঁও
আউনীআটী সত্ৰমাজুলীএইখন এখন ঐতিহাসিক সত্ৰ। সত্ৰৰ মূল উপাস্য দেৱতা হ'ল গোৱিন্দ মহাপ্ৰভু। আহোম স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ১৬৫৩ খ্ৰীষ্ট্ৰাব্দত আউনীআটী সত্ৰ স্থাপন কৰা হয়। জয়ধ্বজ সিংহই কুৰুৱাবাহীৰপৰা নিৰঞ্জন পাঠকক আনি ভূমিসহ দেউৰী,যোগনিয়াৰ আদি দি আউনিআটী সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
আগতোলা সত্ৰকামৰূপ
আদি এলেঙী সত্ৰলালুক, লখিমপুৰ
আধাৰ সত্ৰযোৰহাটঅসমৰ পুৰণি সত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ঢেকিয়াল মৌজাৰ অন্তৰ্গত আধাৰ সত্ অন্যতম। গুৰু মাধৱদেৱৰ পৰামৰ্শক্ৰমে যদুমণিদেৱে বংশীগোপালদেৱৰ সৈতে উজনিলৈ আহি বৈঞ্চৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰু সম্প্ৰসাৰণত নিয়োজিত হৈ পৰে। যদুমণিদেৱ আৰু তেৰাৰ চাৰি পুত্ৰই লগ লাগি কেবাখনো ব্ৰহ্ম সংহতিৰ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১০আন সত্ৰডিব্ৰুগড়
১১আনন্দপুৰ সত্ৰবৰপেটা
১২আমগুৰি সত্ৰলখিমপুৰ, নগাঁও
১৩আমৰাঙা সত্ৰকামৰূপ, বৰিহাট, দক্ষিণ কামৰূপ
১৪আম্ৰিখোৱা সত্ৰবৰপেটা
১৫আলগা সত্ৰকামৰূপ
১৬আল্লিবাৰী সত্ৰনলবাৰী
১৭আঁহতগুৰি সত্ৰযোৰহাটমাজুলীৰ আঁহতগুৰি মৌজাত অৱস্থিত আঁহতগুৰি সত্ৰ কাল সংহতিৰ সত্ৰ। সত্ৰৰ প্ৰতিষ্থাপক হ'ল সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীৰামদেৱ। পৰৱতী কালত সত্ৰখন বানপানীত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱাত বতমান উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ বিহপুৰীয়া মৌজাৰ চমুৱালৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।
১৮বগাবুঢ়া সত্ৰশোণিতপুৰ
১৯ইকৰাজান সত্ৰশিৱসাগৰ
২০ইটাখুলি সত্ৰমৰিগাঁও
২১উজনিয়াল সত্ৰশিৱসাগৰ
২২উপবাপু সত্ৰকামৰূপ
২৩উৰপোত সত্ৰকামৰূপ
২৪উলাবাৰী সত্ৰনলবাৰী
২৫উল্কাবাৰী সত্ৰনলবাৰী
২৬উলুতলী সত্ৰশিৱসাগৰ, গোলাঘাট
২৭উলুতলীয়া সত্ৰযোৰহাট
২৮উলুবডি সত্ৰকামৰূপ
২৯উল্টা পানী সত্ৰগোৱালপাৰা
৩০এৰা সত্ৰনলবাৰী
৩১এলেঙি সত্ৰযোৰহাট, নগাঁও, গোলাঘাট
৩২ঔগুৰি সত্ৰশিৱসাগৰ, গোলাঘাট
৩৩ঔতলা সত্ৰদৰং
৩৪ঔৱা সত্ৰযোৰহাট
৩৫কচুৱা সত্ৰনলবাৰী
৩৬কছাৰিপাৰ সত্ৰশিৱসাগৰ
৩৭কটাহ সত্ৰনলবাৰী
৩৮কটাহবাৰী সত্ৰনলবাৰী
৩৯কঁঠালমুৰি সত্ৰগোৱালপাৰা
৪০কঠীয়াতলি সত্ৰযোৰহাটএইখন এখন প্ৰাচীন আৰু ঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰ। যোৰহাট চহৰৰ সমীপৰ পটীয়া গাঁৱত অৱস্থিত। বাপুৰামদেৱে মাজুলীত স্থাপন কৰা লেটুগ্ৰাম সত্ৰৰ শাখা সত্ৰ এই কঠীয়াতলি সত্ৰ।
৪১কণৰাপাৰা সত্ৰবৰপেটা
৪২কন্দলি সত্ৰগোলাঘাট
৪৩কপাহনৰা সত্ৰনগাঁও
৪৪কপিলী সত্ৰদৰং
৪৫কমলাবাৰী সত্ৰ (তিনিখন)যোৰহাট
৪৬কৰতিপাৰ সত্ৰযোৰহাট, শোণিতপুৰ
৪৭কমাৰ সত্ৰযোৰহাট
৪৮কৰদৈগুৰি সত্ৰযোৰহাট
৪৯কৰুবাহা সত্ৰকামৰূপ
৫০কলাকটা সত্ৰযোৰহাট, নগাঁও
৫১কলাখোৱা সত্ৰকামৰূপ
৫২ক’লাচুপহা সত্ৰকাকজান (যোৰহাট)
৫৩কলাবাৰী সত্ৰবিশ্বনাথ, যোৰহাট
৫৪ক’লিয়া গোসাঁই সত্ৰশোণিতপুৰ, যোৰহাট
৫৫সৰুভগীয়া সত্ৰনগাঁও
৫৬কহৰা সত্ৰকামৰূপ
৫৭কহিনা সত্ৰগোৱালপাৰা
৫৮কহুৱাতলী সত্ৰনগাঁও
৫৯কাকৰি কটা সত্ৰযোৰহাট
৬০কাটনী নমাটি সত্ৰশিৱসাগৰ
৬১কাঠনিপাৰ সত্ৰযোৰহাট, শিৱসাগৰ
৬২কাঠপাৰ সত্ৰলখিমপুৰ, শিৱসাগৰ
৬৩কাঠমহন্ত ন সত্ৰনগাঁও
৬৪কাথবাপু সত্ৰগোলাঘাট, শিৱসাগৰ
৬৫কানুআতাৰ সত্ৰতিনিচুকীয়া
৬৬কান্দুপুৰ সত্ৰকামৰূপ
৬৭কান্ধূলিমাৰ সত্ৰনগাঁও
৬৮কাপলা সত্ৰকামৰূপ, বৰপেটা
৬৯কামজনীয়া সত্ৰশিৱসাগৰ
৭০কামদেৱাল সত্ৰবিশ্বনাথ
৭১কামপুৰ সত্ৰনগাঁও
৭২কাৰসাত্নী সত্ৰকামৰূপ
৭৩কাৰাকুছি সত্ৰনলবাৰী
৭৪কোদোবাহী সত্ৰযোৰহাট
৭৫কোৰেখন্দা সত্ৰযোৰহাট
৭৬কালজাৰ সত্ৰবৰপেটা
৭৭কালজিৰা সত্ৰমৰাণ, নগাঁও
৭৮কালশিলা সত্ৰমূল সত্ৰ: দলৈচুবা, মৰি‍গাঁওসত্ৰৰ প্ৰতিষ্থাপক : শ্ৰীশ্ৰী অনন্তদেৱ। তেখেতে মায়ঙৰপৰা কালশিল উদ্ধাৰ কৰি সেই কালশিলৰ আধাৰত দলৈচুবাত কালশিলা সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল আৰু সেই কালশিলৰ স্মৃতি স্বৰূপে আজিও মৰিগাঁৱৰ মায়ঙত কাছশিলা নামেৰে এটি মন্দিৰ অৱস্থিত।

এই সত্ৰৰ শাখা সত্ৰ : নাওকটা, মৰিগাঁও

৭৯কালশিলীয়া সত্ৰনগাঁও
৮০কাহিকুছি সত্ৰকামৰূপ, লখিমপুৰ
৮১কাৱৈমাৰি সত্ৰশোণিতপুৰ, শিৱসাগৰ
৮২কাংসপাৰ সত্ৰলখিমপুৰ, যোৰহাট, শিৱসাগৰ
৮৩কুচিমাৰি সত্ৰবৰপেটা
৮৪কুঁজী সত্ৰনগাঁও
৮৫কুঠিবাৰী সত্ৰউত্তৰবংগ
৮৬কুণ্ডাৰবাৰী সত্ৰতেজপুৰ
৮৭কুমতি সত্ৰনলবাৰী
৮৮কুৰচোং সত্ৰনগাঁও, যোৰহাট
৮৯কুৰুৱাবাহী সত্ৰগোলাঘাট, নগাঁও
৯০কুৰোৱাহা সত্ৰবৰপেটা
৯১কুলবিল সত্ৰনলবাৰী
৯২কুশাকাটি সত্ৰগোৱালপাৰা
৯৩কুঢ়িমাৰি সত্ৰনগাঁও
৯৪কেওঁটকুছি সত্ৰবৰপেটা
৯৫কেঁচাপতীয়া সত্ৰযোৰহাট
৯৬কেন্দুকুছি সত্ৰনলবাৰী
৯৭কেৱলীয়াহাটী সত্ৰদৰং
৯৮কৈচুঙীয়া সত্ৰযোৰহাট
৯৯কৈমাৰী সত্ৰকামৰূপ, ছয়গাঁও, দক্ষিণ কামৰূপ
১০০কৈৰাৰা সত্ৰনলবাৰী
১০১কৈহাটী সত্ৰনলবাৰী
১০২কোৱামৰা সত্ৰশিৱসাগৰ
১০৩খকৰা সত্ৰনলবাৰী
১০৪খটৰা সত্ৰমঙলদৈ, শিৱসাগৰ
১০৫খটিয়ামাৰি সত্ৰকামৰূপ
১০৬খনা সত্ৰনলবাৰী
১০৭খৰঙিয়াল সত্ৰগোলাঘাট
১০৮খৰমুজা সত্ৰগোৱালপাৰা
১০৯খলামবাৰী সত্ৰকোচবিহাৰ
১১০গজলা সত্ৰযোৰহাট, নগাঁও
১১১তলপিঝাৰ সত্ৰপাত্ৰপুৰ, কামৰূপ (গ্ৰাম্য)
১১২শ্ৰীশ্ৰীনাচনিপাৰ সত্ৰলখিমপুৰ,অসমমহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ গুৰুজনাৰ নাতি শ্ৰীশ্ৰীপদ্মনাভদেৱে কালসংহতিৰ অন্তৰ্গত এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
১১৩বৰহেৰামদো সত্ৰদক্ষিণ কামৰূপৰ এখন ঐতিহাসিক সত্ৰ।এই সত্ৰখন মধ্যযুগত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। অসমৰ নৱবৈষ্ণৱ আন্দোলনত এই সত্ৰৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। মাধৱদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য পঢ়িয়া মাধৱ আতা এই সত্ৰৰ প্ৰথম ধৰ্মাচাৰ্য্য।
১১৪শ্ৰী শ্ৰী বঁটাৰ গঞা সত্ৰএই সত্ৰ খনি উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ ধেনুধৰীয়া গাঁও স্থিত এখন ঐতিহাসিক সত্ৰ।সত্ৰখন শ্ৰী শ্ৰী জয়কৃষ্ণ দেৱে ১৭৭১ শকত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই সত্ৰখনৰ বৰ্তমানৰ সত্ৰাধিকাৰজন হৈছে শ্ৰী ভৱদেৱ গোস্বামী। বৰ্তমান অসমৰ ভিতৰত এই সত্ৰতে মাহেক যোৰা মহা পালনাম ভাগি অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। এই সত্ৰৰ শিষ্য লক্ষীমপুৰৰ উপৰি গোলাঘাট, ধেমাজি, শিৱসাগৰ ইত্যাদি জিলাত প্ৰসাৰিত।
১১৫শ্ৰীশ্ৰীপোহাৰদিয়া সত্ৰমাজুলী,যোৰহাট (দুলিয়া গাঁও),অসম
১১৬।শ্ৰীশ্ৰী বিষ্ণু

সত্ৰ

কামৰূপ গ্ৰাম্য মিৰ্জা, লোহাৰঘাট (গাঁও:বৰঝাৰ-সন্ধ্যাপাৰা) অসম।এই সত্ৰখন স্থাপন কৰা হয়, ১৯৭২চনত আৰু এই সত্ৰখন ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলেদ্বাৰা পৰিচালনা কৰা সত্ৰ, অসমৰ ভিতৰত বৰ্তমান সকলোতকৈ কনিষ্ঠতম সত্ৰাধিকাৰ তথা এই সত্ৰখনৰ বৰ্তমান আৰু প্ৰথম জনা সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী বনজিৎদেৱ ৰাভা মহন্ত, অসমৰ ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ দ্বিতীয়জনা সত্ৰাধিকাৰ॥
১১৭ শ্ৰীশ্ৰীচলিহা বাৰেঘৰ সত্ৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ জোকতলি মৌজাৰ অন্তৰ্গত বাৰেঘৰ ভকত গাঁৱত এই সত্ৰৰ মূল সত্ৰ অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড় জিলাৰ চাচনি মৌজাতো এই সত্ৰৰ এখনি শাখা সত্ৰ অৱস্থিত। শ্ৰীশ্ৰী ৰামানন্দদৱেৰ আজ্ঞাত শ্ৰীকৃষ্ণদেৱে‍ ষোড়শ শতিকাৰ প্ৰথম দশকতে এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। অসমৰ সমাজ গঠন প্ৰক্ৰিয়া, বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰ প্ৰসাৰৰ লগতে বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ ৰচনা তথা চৰ্চা আৰু সুকুমাৰ িকলা, বিশেষকৈ অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ইতিহাসত এই সত্ৰৰ শ্ৰীশ্ৰীবিষ্ণুৰামদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীপূৰ্ণকামদেৱৰ বিশেষ স্থান আছে। এই সত্ৰৰ তৃতীয়জনা সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীৰামদেৱৰ ওচৰতেই নগা (নক্তে‍) নৰোত্তমে শৰণ লৈ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। নৰোত্তমৰ প্ৰকৃত নাম লথা খুনবাও, নৰোত্তম নামটো গুৰু শ্ৰীৰাম আতাই নৰতো উত্তম অৰ্থত প্ৰদান কৰা নাম।
১১৮দলগোমা সত্ৰগোৱালপাৰামাধৱ গুৰুজনাৰ ভাগিন ৰামচৰণ ঠাকুৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দলগোমা সত্ৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ অন্তৰ্গত ধূপধৰাৰ উতৰ-পশ্চিমেথকা খেকাপাৰা সত্ৰৰ সমীপত বিদ্যমান। উল্লেখযোগ্য যে গৌৰীপুৰৰ জমিদাৰ ৰজা প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱা প্ৰথমা পত্নী তথা প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ মাতৃ এই দলগোমা সত্ৰৰ জীয়ৰী আছিল।
১১৯দিনজয় সত্ৰচাবুৱা,ডিব্ৰুগড় জিলাদিনজয় সত্ৰ চাবুৱাৰপৰা প্ৰায় পাঁচ কিল'মিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত। গোপাল আতাৰ শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱে বিষ্ণু বালিকুষ্ণীত অৰ্থাৎ এতিয়াৰ লখিমপুৰত সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। পাছত সত্ৰখন খুঁটিয়াপোতালৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। সত্ৰৰ নৱম সত্ৰাধিকাৰ অষ্টভুজৰ সময়ত মোৱামৰীয়া ৰাজবিদ্ৰোহ মূৰ দাঙি উঠে। আৰু ১৭৭০ খীষ্ট্ৰাব্দত অষ্টভুজ নিৰুদ্দেশ হয় আৰু চৈধ্য বছৰ ধৰি ধৰ্মাসন শুণ্য হৈ ৰয়। পৰৱৰ্তী সময়ত গৌৰীনাথ সিংহৰ ৰাজত্বকালত পিতাম্বৰ চন্দ্ৰদেৱ সত্ৰাধিকাৰ হয়। ৰাজবিদ্ৰোহৰ সময়ত সত্ৰখনলৈ দুৰৱস্থা আহে। মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত

সত্ৰৰ নৱম অধিকাৰ ভক্তানন্দ গোসাঁই বৰ্তমানৰ যোৰহাট জিলাৰ গড়মূৰত আশয় লৈ থাকে। পাছত গোসাঁই মালৌপথাৰৰ বৰভেটি সত্ৰলৈ আহে। পৰৱৰ্তীকালত সৰ্বানন্দ সিংহৰ পুত্ৰ মতিবৰ বৰসেনাপতিয়ে ভক্তানন্দক প্ৰথমে ৰঙাগড়ালৈ আৰু পাছৰ পৰ্যায়ত চাবুৱাৰ দিনজানলৈ আনি দিনজয় সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

১২০বালি সত্ৰদামোদৰ আতাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰাচীন আৰু ঐতিহাসিক সত্ৰ। দামোদৰ আতাৰ পৰিনাতিসকলে বৰদোৱা থানৰপৰাই সত্ৰখন পৰিচালনা কৰি আছিল যদিও পৰৱৰ্তীকালত লক্ষ্মীকান্তদেৱৰ বৰপুত্ৰ ধনেশ্বৰদেৱ বালি সত্ৰৰ অধিকাৰ হয়। সত্ৰৰ প্ৰাচীন আৰু আপুৰুগীয়া সম্পদসমূহৰ ভিতৰত টঙচু ফুকনে দান কৰা এটি ডাঙৰ ঘণ্টা আৰু এখন কাঁহ আছে। সত্ৰখন পুৰুষ সংহতিৰ। [5]
১২১গণককুছি সত্ৰবৰপেটামহাপুৰুষ মাধৱদেৱে স্থাপন কৰা বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত গণককুছি সত্ৰ অসমৰ এখন প্ৰাচীন ঐতিহাসিক সত্ৰ। গুৰুজনাই এইখন সত্ৰত ১৮ বছৰ ৬ মাহ কাল আছিল বুলি জনশ্ৰুতি আছে। সত্ৰৰ কীৰ্তনঘৰত শংকৰদেৱ,মাধৱদেৱ আৰু বদুলা আতাৰ তিনিখন আসন স্থাপন কৰা আছে। কীৰ্তনঘৰৰ উত্তৰত মাধৱ গুৰুজনাই ৰোপণ কৰা এজোপা ৰঙিয়াল ফুল আছে। আৰু তাৰ সন্মুখত এখন টিনৰ চালি আছে। এই টিনৰ চালিৰ তলতে বহি শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ মাজত কথোপকথন হৈছিল।
১২২চেঁচা সত্ৰশোণিতপুৰ,জামুগুৰিহাট
১২৩দিচিয়াল সত্ৰশোণিতপুৰ,কলংপুৰ
১২৪নমাটি সত্ৰশোণিতপুৰ
১২৫বালিপুখুৰী সত্ৰনগাঁও, কলিয়াবৰ
১২৬ভোগপুৰ সত্ৰমাজুলীনিকা সংহতিৰ অন্তগত এই সত্ৰখন প্ৰায় ৫০০ বিঘা ভূ-খণ্ডৰে আগুৰা ভোগপুৰ সত্ৰৰ মণিকূটৰ গুৰু আসনত ভাগৱত শাস্ত্ৰ আছে। সত্ৰত বহুতো প্ৰাচীন আৰু আপুৰুগীয়া সম্পদ আছে। সম্পদসমূহৰ ভিতৰত সাঁচীপতীয়া পুথি, গুৰুজনাই ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰী আদি উল্লেখযোগ্য।
১২৭ডিফলু সত্ৰযোৰহাট,হাতীগড় মৌজাজয়হৰিদেৱৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ ৰামচন্দ্ৰৰপৰা ডিফলু সত্ৰ সম্প্ৰসাৰিত হয়।
১২৮ডৌকাচাপৰি সত্ৰমাজুলীকাল সংহতিৰ প্লৱৰ্তক ভবাণীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী যাদৱানন্দদেৱে মাজুলীত ডৌকাচাপৰি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সত্ৰখন বতমান নাই। মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত ডৌকাচাপৰি সত্ৰখন স্থানান্তৰিত হয়।
১২৯লেটুগ্ৰাম সত্ৰমাজুলীবাপুৰামদেৱে লেটুগ্ৰাম সত্ৰ স্থাপন কৰে।
১৩০গজলা সত্ৰমাজুলীসৰু যদুমনিয়ে মাজুলীত পূৰ্বতে গজলা সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত গজলা সত্ৰ পূৰ্বৰ স্থানৰপৰা স্থানান্তৰ হৈ বৰ্তমান যোৰহাট জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ সত্ৰখন স্থানান্তৰিত হয়।
১৩১নাপালি সত্ৰযোৰহাট, টিয়কৰতিকান্ত দ্বিজদেৱে স্থাপন কৰে।

তথ্যৰ উৎস

[সম্পাদনা কৰক]
  1. 1 2 ‘সত্ৰীয়া উৎসৱৰ পৰিচয় আৰু তাৎপৰ্য’ (২০০২)- ড॰ শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী; কৌস্তভ প্ৰকাশন, ডিব্ৰুগড়
  2. পৱিত্ৰ অসম- মহেশ্বৰ নেওগ
  3. The Neo Vaisnavite movement and the satra institutionof Assam- S.N. Sarma
  4. সত্ৰ-সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা- কেশৱানন্দ দেৱ গোস্বামী
  5. অসমৰ সত্ৰ সংস্কৃতি,নৱজ্যোতি দেৱ চৌধুৰী, শক্তিৰূপা পৰাশৰ