সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান

সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান
সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান
জন্ম	১৬ আগষ্ট, ১৯০৪ এলাহাবাদ জিলা, আগ্ৰা আৰু অওধ সংযুক্ত প্ৰদেশ, ব্ৰিটিছ ভাৰত
মৃত্যু	১৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৮ (৪৩ বছৰ) চিয়ন, চেণ্ট্ৰেল প্ৰভিঞ্চ আৰু বেৰাৰ, ভাৰত
পেচা	কবি
ভাষা	হিন্দী
ৰাষ্ট্ৰীয়তা	ভাৰতীয়
সময়	১৯০৪-১৯৪৮
ধৰণ	কবিতা
বিষয়	হিন্দী সাহিত্য
দাম্পত্যসংগী	ঠাকুৰ লক্ষ্মণ সিং চৌহান
সন্তান	৫

সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান (১৬ অক্টোবৰ ১৯০৪- ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি। তেখেতৰ জনপ্ৰিয় কবিতাটি হ'ল "ঝাঁসি কি ৰাণী।" সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান জন্ম হৈছিল ১৯০৪ চনৰ ১৬ আগষ্ট তাৰিখে, এলাহবাদত। তেখেতৰ অন্যান্য কবিতাসমূহ হ'ল- "জালিয়ানওয়ালাবাগৰ বসন্ত", "বীৰন কা কেইসা হো বসন্ত", "ৰাখি কি চুনৌটি আৰু বিধা" ইত্যাদি। তেখেতৰ কবিতাৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰা স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

জীৱনী

সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহানৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰয়াগৰাজৰ নিহালপুৰ গাঁৱৰ ৰাজপুত পৰিয়ালত। প্ৰথমতে তেওঁ প্ৰয়াগৰাজৰ ক্ৰছথৱেইট গাৰ্লছ স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল, য'ত মহাদেৱী বৰ্মাৰ সৈতে তেওঁ বন্ধুত্ব কৰিছিল আৰু ১৯১৯ চনত মধ্যবিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৯১৯ চনত, ষোল্ল বছৰ বয়সত, তেওঁ খাণ্ডৱাৰ ঠাকুৰ লক্ষ্মণ সিং চৌহানৰ সৈতে বিবাহ পাতিছিল আৰু পাঁচ সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। সেই বছৰতে বিবাহৰ পিছত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ জুব্বুলপুৰ (বৰ্তমান জবালপুৰ)লৈ গুচি যায়।

১৯২১ চনত সুভদ্ৰা আৰু তেওঁৰ স্বামী মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগদান কৰে। তেওঁ নাগপুৰত আদালতত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা প্ৰথম মহিলা সত্যগ্ৰাহী আছিল আৰু ১৯২৩ আৰু ১৯৪২ চনত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ বাবে দুবাৰ কাৰাগাৰত ভৰ্তি হৈছিল।

তেওঁ পূৰ্বৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। ১৯৪৮ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ তেতিয়াৰ ৰাজধানী নাগপুৰৰ পৰা জবালপুৰলৈ উভতি যোৱাৰ সময়ত, বিধানসভাৰ অধিবেশনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ থকা অৱস্থাত গাড়ী দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

ভাৰতীয় উপকূলৰক্ষী বাহিনীৰ জাহাজ আইচিজিএছ সুভদ্ৰ কুমাৰী চৌহান কবিৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল। মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে জবলপুৰৰ পৌৰ নিগমৰ কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত সুভদ্ৰ কুমাৰী চৌহানৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰে।

১৯৭৬ চনৰ ৬ আগষ্টত ইণ্ডিয়া পোষ্টে তেওঁৰ স্মৃতিত ডাক টিকট মুকলি কৰে।

২০২১ চনৰ ১৬ আগষ্টত গুগলে সুভদ্ৰা কুমাৰীক তেওঁৰ ১১৭ সংখ্যক জন্ম বাৰ্ষিকীত ডুডলেৰে স্মৰণ কৰে। গুগলে মন্তব্য কৰিছে: "চৌহানৰ কবিতা বহু ভাৰতীয় শ্ৰেণীকোঠাত ঐতিহাসিক প্ৰগতিৰ প্ৰতীক হিচাপে এটা মূল খাদ্য হৈয়েই আছে, ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ আৰু এটা জাতিৰ ইতিহাস গঢ় দিয়া শব্দক উদযাপন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে"।

সাহিত্যকৰ্ম

কবিতা সংকলন

• খিলোনেৱালা
• ত্ৰিধৰা
• মুকুল (১৯৩০)
• য়েহ কদম্ব কা পেড়
• সীধে-সাদা চিত্ৰ (১৯৪৬)
• মেৰা নয়া বচপন (১৯৪৬)
• বিখৰে মতি (১৯৩২)
• ঝাঁচি কি ৰাণী

চুটিগল্প

• হিংৱালা