উদাৰনৈতিকতাবাদ

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search

উদাৰনৈতিকতাবাদ[সম্পাদনা কৰক]

’’’উদাৰনৈতিকতাবাদ’’’ৰ (ইংৰাজী: Liberalism)ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ ‘Liberal’ শব্দটোৰ প্ৰথম বাৰৰ বাবে চৌধ্য শতিকাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।[1]উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ Liberalism শব্দটো লেটিন শব্দ Liberৰ পৰা আহিছে, যাৰ অসমীয়া অৰ্থ হ’ব ‘মুকলি মানুহ’।ধাৰণাগতভাৱে উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিৰ স্বাধীনতাত বিশ্বাস কৰে। দৰাচলতে উদাৰনৈতিকতাবাদ এটা স্থিৰ চিন্তাধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিপৰীতে এনে এটা বৌদ্ধিক আন্দোলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি নতুন ধাৰণা আৰু নতুন পৰিস্থিতিক গ্ৰহণ কৰাৰ মানসিকতাক গ্ৰহণ কৰে।[2]ৰাজনীতি বিজ্ঞানত উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ধাৰণাটো ১৭ শতিকাত ইউৰোপত প্ৰচলিত সামন্তবাদৰ বিৰুদ্ধে সৃষ্টি হোৱা এটা আৰ্থ-ৰাজনৈতিক ধাৰণা হিচাপে বিকাশ লাভ কৰিছিল।[3]

সাধাৰণ ধাৰণা[সম্পাদনা কৰক]

  1. মানুহ জন্মগতভাৱে যুক্তিশীল।
  2. ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ আৰু সমাজৰ স্বাৰ্থৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই।
  3. প্ৰতিজন মানুহেই জন্মসূত্ৰে কেতবোৰ প্ৰাকৃতিক অধিকাৰ বহন কৰে, যিসমূহৰ ওপৰত কোনো কৰ্তৃপক্ষই হস্তক্ষেপ কৰিব নোৱাৰে।
  4. সভ্য সমাজ আৰু ৰাষ্ট্ৰ মানৱ নিৰ্মিত দুটা অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠান দুটা কেৱল মানুহৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিবলৈহে সৃষ্টি কৰা হৈছে।
  5. উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিৰ ব্যক্তি স্বাধীনতাত বিশ্বাস কৰে। চিন্তাৰ স্বাধীনতা আৰু মত স্বাধীনতাৰ স্বাধীনতাক বিশ্বাস কৰে।[4]
  6. উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিৰ বজাৰৰ অধিকাৰক সমৰ্থন কৰে। ইয়াৰ মতে এজন ব্যক্তি ক্ৰেতা বা বিক্ৰেতা হিচাপেস্বাধীন।
  7. উদাৰনৈতিকতাবাদে ৰাষ্ট্ৰৰ ভূমিকা নূন্যতম হোৱাটো দাবী কৰে।
  8. উদাৰনৈতিকতাবাদে স্বাধীনতা অৰ্জনৰ ক্ষেত্ৰত আইনৰ ভূমিকাক স্বীকাৰ কৰে। নৈৰাজ্যবাদৰ বাগধাৰাৰ পৰা ই এইক্ষেত্ৰত পৃথক। জন লকে কৈছিলঃ “আইনৰ অবিহনে স্বাধীনতা আহৰণ কৰিব পৰা নাযায়।” (Where there is no law there is no freedom.)[5]

ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ[সম্পাদনা কৰক]

ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ উদাৰনৈতিকতবাদৰ প্ৰথমটো পৰ্যায়। সামন্তবাদৰ পৰা পুঁজিবাদলৈ উত্তৰণৰ প্ৰথমটো পৰ্যায় আছিল এই বাগধাৰাটো। ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদে ঊনৈশ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভিক উদ্যোগীকৰণৰ সময়চোৱাত ইয়াৰ শীৰ্ষতম বিন্দুত উপনীত হৈছিল। সেইবাবেই ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদক “ঊনৈশ শতিকাৰ উদাৰনৈতিকতাবাদ” বুলিও কোৱা হয়। মূলতঃ ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ ইংলেণ্ডত বিকশিত হৈছিল।[6] কেইজনমান ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিক চিন্তাবিদ হৈছে আদাম স্মিথ, জন লক, জন ষ্টুৱাৰ্ট মিল আদি।

ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ বৈশিষ্ট্য[সম্পাদনা কৰক]

  1. ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিক যুক্তিৰবাদী স্বাৰ্থপৰ প্ৰাণী হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে। সেইবাবে তেওঁলোকৰ মতে সমাজ স্বয়ংসম্পূৰ্ণ ব্যক্তিৰে গঠিত এটা গোট।
  2. ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদে নঞাৰ্থক স্বাধীনতাত বিশ্বাস কৰে। অৰ্থাত ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ বাখ্যা অনুসৰি ব্যক্তিক স্বাধীনতা উপভোগ কৰাত কোনো কৰ্তৃপক্ষই বাধা দিব নোৱাৰে।
  3. থমাচ পিয়ানৰ বাখ্যা অনুযায়ী ৰাষ্ট্ৰ একপ্ৰকাৰৰ প্ৰয়োজনীয় বেয়া বস্তু (Necessary Evil)। জন লকে থমাচ পিয়ানৰ যুক্তিক আগবঢ়াই ৰাষ্ট্ৰক নিশাৰ চকীদাৰ হোৱাটো উচিত বুলি যুক্তি প্ৰদান কৰিছিল।
  4. ধ্ৰুপদী উদাৰবাদে সভ্য সমাজৰ প্ৰতি এটা ধনাত্মক ধাৰণা বহন কৰিছিল। এই ধাৰণাই সভ্য সমাজক ৰাষ্ট্ৰতকৈ ওপৰত স্থান দিছে। ধ্ৰুপদী উদাৰবাদৰ মতে সভ্য সমাজে ৰাষ্ট্ৰ, বজাৰ আৰু ব্যক্তিৰ মাজত সমন্বয় স্থাপন কৰে, য’ত বজাৰ এখন স্বনিয়ন্ত্ৰিত গোট।

ব্যক্তিবাদ[সম্পাদনা কৰক]

উপযোগিতাবাদ[সম্পাদনা কৰক]

সামাজিক ডাৰউইনবাদ[সম্পাদনা কৰক]

বজাৰ মৌলবাদ[সম্পাদনা কৰক]

  1. Heywood, Andrew: Political Ideologies
  2. Gauba, O.P: An introduction to Political Theory, Page:29
  3. Gauba, O.P: An introduction to Political Theory, Page:29
  4. Gauba, O.P: An introduction to Political Theory, Page: 30
  5. Heywood, Andrew: Political Ideologies
  6. Heywood, Andrew: Political Ideologies