মহানন্দ শৰ্মা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
মহানন্দ শৰ্মা
জন্ম ১২ নবেম্বৰ ১৯৩৫
পানীগাঁও, নলবাৰী, অসম
মৃত্যু ২০ জুন ২০১৫
গুৱাহাটী
ৰাষ্ট্ৰীয়তা ভাৰতীয়
নাগৰিকত্ব ভাৰতীয়
পেচা অভিনেতা, নাট্যকাৰ, পৰিচালক
দাম্পত্যসঙ্গী ক্ষীৰদা শৰ্মা
সন্তান অনুপ শৰ্মা, অৰূপ শৰ্মা, নিতুমণি শৰ্মা

মহানন্দ শৰ্মা (জন্ম ১২ নবেম্বৰ ১৯৩৫-২০ জুন ২০১৫) অসমৰ অভিনেতা, আবৃত্তিকাৰ, নাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক আছিল। তেখেতৰ বিশেষকৈ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। ৭০-৮০ দশকত ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা এই শিল্পীগৰাকীয়ে ২০০৪ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা শিল্পী পেঞ্চন লাভ কৰে। তেখেতক বিভিন্ন সংগঠনে 'মঞ্চ ভাস্কৰ', 'মঞ্চ কোঁৱৰ', 'নাট্য প্ৰভাকৰ', 'চিৰ সেউজ', 'মহাগুৰু' আদি বিভিন্ন অভিধাৰে বিভূষিত কৰিছিল। ২০ জুন ২০১৫ত তেখেতে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পাতালত বৃক্কৰ ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰে।[1]

জন্ম[সম্পাদনা কৰক]

১৯৩৫ চনৰ ১২ নবেম্বৰত নলবাৰীৰ পানীগাঁওত মহানন্দ শৰ্মাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল বিষ্ণুদেৱ শৰ্মা আৰু মাতৃ অমৃতপ্ৰিয়া দেৱী।[1]

সাংস্কৃতিক জীৱন[সম্পাদনা কৰক]

নিচেই সৰুৰে পৰা মহানন্দ শৰ্মা অভিনয়ৰ প্ৰতি আসক্ত হয় আৰু ‘মুগকুছি নাট্য সমিতি’ নামৰ যাত্ৰাদলত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৭ চনত তেখেত ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কলকাতালৈ যায় আৰু হাজৰিকাৰ অনুৰোধত সেইসময়ৰ কলকাতাৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী মহেন্দ্ৰ গুপ্তই ‘নট্ট কোম্পানী’ নামৰ নাট্য দলটোত তেখেতক সুমুৱাই লয়। ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনলৈ তেখেতে বহুকেইখন বাংলা নাটকত অভিনয় কৰে। কিন্তু দেউতাকৰ অসুখৰ বাবে তেখেত জন্মস্থান পানীগাঁওলৈ উভতি আহে আৰু ১৯৬৩ চনত চামতাৰ ধৰণী বৰ্মণ প্ৰযোজিত ‘সুৰদেৱী নাট্য সংঘ’ত জড়িত হয়। পৰৱৰ্তী বছৰত তেখেতে হাজোৰ কৰুণা মজুমদাৰে আৰম্ভ কৰা ‘পূৰ্বজ্যোতি থিয়েটাৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰে। এইখন থিয়েটাৰত তেখেতে নায়কৰ ভূমিকাত ভাও লয়। ইয়াতেই তেখেতে লগ পাইছিল ফণী শৰ্মা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান আদিৰ দৰে বৰেণ্য শিল্পীসকলক। ‘৭০-‘৮০ৰ দশকত তেখেতে সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা গ্লেমাৰ শিল্পীত পৰিণত হয়। কহিনুৰ থিয়েটাৰ, নটৰাজ থিয়েটাৰ আদি প্ৰায়বোৰ থিয়েটাৰত তেখেতে অভিনয় কৰিছিল।[1]

তেখেতে নিজাকৈ অপৰূপা থিয়েটাৰ নাম দি এখন থিয়েটাৰো আৰম্ভ কৰে। এইখন থিয়েটাৰতে তেখেতে স্বৰচিত 'কাবুলিৱালা' নাটকৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰি বিশেষ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৮৯ত ঘটা এক ভয়াবহ অগ্নিকাণ্ডৰ পিছত থিয়েটাৰখন বন্ধ গৈ যায়। তাৰ পিছত তেখেতে অন্য থিয়েটাৰত অভিনেতা, নাট্যকাৰ, পৰিচালক ৰূপে কাম কৰিবলৈ লয়।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি[সম্পাদনা কৰক]

মহানন্দ শৰ্মাৰ গুণমুগ্ধ জনতা আৰু বিভিন্ন সামাজিক সংগঠনে তেখেতক ‘মঞ্চ ভাস্কৰ’, ‘মঞ্চ কোঁৱৰ’, ‘নাট্য প্ৰভাকৰ’, ‘চিৰসেউজ’, ‘মহাগুৰু’ আদি বিভিন্ন অভিধাৰে অভিহিত কৰিছিল। ২০০৪ চনত অসম চৰকাৰে তেখেতলৈ শিল্পী পেঞ্চন আগবঢ়ায়।[1]

মৃত্যু[সম্পাদনা কৰক]

তেখেত দীৰ্ঘদিন ধৰি বৃক্কৰ ৰোগত ভূগি আছিল আৰু কেইবাবাৰো তেখেতে চিকিংসা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। দুয়োটা বৃক্কই তেখেতৰ বিকল হৈ গৈছিল। ২০১৫ৰ ২৫ মে’ত তেখেতক শেষবাৰৰ বাবে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰা হৈছিল। ইয়াতেই চিকিৎসাধীন অৱস্থাত তেখেতৰ ২০ জুন ২০১৫ তাৰিখে মৃত্যু হয়।[1]


তথ্য সূত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "অসমীয়া প্ৰতিদিন". জীৱন মঞ্চৰ পৰা মহানন্দ শৰ্মাৰ মহাপ্ৰস্থান: পৃষ্ঠা ১৪. ২১ জুন ২০১৫.