চকলং

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
চ-ক্লংত জলোৱা ১০১ গছি বান-ফাই

আহোমসকলে নিজস্ব প্ৰথাৰে সম্পাদিত কৰা বিবাহ পদ্ধতিক চ-ক্লং বুলি জনা যায় ৷চ-ক্লং আহোম সকলৰ বিবাহ পদ্ধতি। ই তাঈ ভাষাৰ শব্দ[চ=যোৰা লগুৱা,ক্লঙ=পুজা]। ৰাতি বিবাহৰ শুভ লগ্নত মৰুলৰ সমুখত সোণ, ৰূপ, পিতল বা কাঠৰ গছাত ১০১ গছ বান-ফাই চোমচাও প্ৰমুখ্যে ১০১ জনা দেৱতাৰ উদ্দেশ্যি প্ৰজ্জ্বলিত কৰা হয় ৷ গছাৰ সমুখত এক অষ্ট বাহুযুক্ত মৰল সাজি তাৰ ওপৰত জোঁৱাই বৰণৰ কাপোৰ-কানি, বৰণমালা আৰু ২টা গাৰু চক্ ধৰাই এখন শৰাই কন্যাপক্ষৰ দ্বাৰা সসম্ভ্ৰমে ৰখা হয় ৷ দৰাপক্ষৰ পৰা কইনাৰ উদ্দেশ্যে অনা দ্ৰব্যৰ সৈতে আনএখন শৰাই ওচৰা-ওচৰিকৈ ৰখা হয় ৷ ইয়াৰ পিছত উভয় পক্ষৰ মধ্যস্থ ব্যক্তি ৰূপে চাওধাই পণ্ডিতে দৰা-কইনা তেওঁলোকৰ সাতপুৰুষৰ চমু বিবৃতি শুনায় আৰু কড়ী-টোপোলা বজাই যুগ্মজীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপদেশ দুয়োপক্ষৰ উদ্দেশ্যে তিনিবাৰকৈ প্ৰদান কৰে৷ চাওধাই পণ্ডিতৰ উপদেশৰ অন্তত দৰাই গাৰু চক্ এবাৰ স্পৰ্শ কৰি কইনাৰ পিনে আগবঢ়াই দিয়ে আৰু কইনাই এবাৰ চক্ স্পৰ্শ কৰি দৰাৰ পিনে আগবঢ়াই দিয়ে ৷ ইয়াৰ পিছত দুয়োপক্ষৰ পৰা স্থাপন কৰা শৰাইদুখনৰ ঢাকনি গুচাই স্পৰ্শ কৰাৰ নিয়ম ৷ দৰাৰ পিনে শৰাইখন কন্যাৰফাললৈ তথা কন্যাৰফালৰ শৰাইখন দৰাৰ ফাললৈ স্থানান্তৰিত কৰিব লাগে ৷ তাৰপিছত মৰলৰ ওপৰত এখন বৰকাঁহী পতা হয় আৰু ইয়াত দৰা-কইনাই টেমী-কটাৰী সলনা-সলনি কৰি প্ৰীতি খেল খেলে ৷ অৱশেষত দৰা-কইনাই চাওধাই পণ্ডিত আৰু অন্যান্য জ্ঞাতিবোৰৰ জনমিং লৈ চ-ক্লং ভাঙি ভিতৰলৈ প্ৰস্থান কৰে৷ কোনো কোনো ঠাইত চ-ক্লংৰ দিনা ভোজ-ভাত খুৱাই দৰা-কইনাই কৰে৷[1]

বুৰঞ্জীয়ে পৰশা অসমত বসবাস কৰা আহোমসকলৰ বিবাহ অনুষ্ঠান আনসকলতকৈ পৃথক । এই বিবাহ পদ্ধতিক চ-ক্লং বুলি জনা যায় । আদিতে এই চ-ক্লং বিবাহ কেৱল ৰজাঘৰীয়া বা তেনেধৰণৰ আদ্যৱন্ত আহোমসকলৰ মাজত দেখা গৈছিল যদিও বৰ্তমান প্ৰায় সকলো আহোম সম্প্ৰদায়ৰ লোকেই চ-ক্লং কৰা দেখা যায় । আগতে আজিকালিৰ দৰে কইনা ঘৰত অনুষ্ঠিত নহৈছিল বৰঞ্চ কইনাৰ পিতৃয়ে জোঁৱাই বৰণৰ সামগ্ৰীসহ দৰাঘৰলৈ গৈ চ-ক্লং প্ৰথাৰে কন্যাদান কৰিছিল । আজিকালি কইনাৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত হোৱা চ-ক্লং অনুষ্ঠানত আহোমসকলৰ পিতৃপুৰুষ লেঙদন্ৰ পৰা আশীষ বিচৰা হয় । চ-ক্লং অনুষ্ঠানৰ বাবে বাবে সজা মৰুল ৬ ইঞ্চি ওখ আৰু ৬৩ ইঞ্চি ব্যাসৰ হয় । মৰুল সোমাজৰ চক্ৰৰ ব্যাস ৬ ইঞ্চি ৰাখি পাছৰ পৰিধিৰ ৰেখাবোৰ ৪ ইঞ্চি সমান্তৰাল ভাৱে অঁকা হয় । ৬ নং ঘৰৰ পাছত ওপৰঞ্চিকৈ ৩ইঞ্চি ৰখাৰ প্ৰয়োজন । তাৰ ওপৰত ১৬ ডাল দণ্ডী অঁকা হয় । ফলত ৯৬ টা সংগমস্থান অংকিত হয় । ইয়াকে মড়ল বুলি জনা যায় । ৯৬টা সংগমস্থলত একোটাকৈ বান-ফাই, একোটাকৈ তামোল-পান অথবা এখনকৈ থুৰীয়া তামোল আৰু মুদ্ৰা থোৱা হয় ।সোমাজৰ বান-ফাইটো ডাঙৰ । এই ডাঙৰ বান-ফাইটো হ’ল সূৰ্য্য আৰু এই ডাঙৰ বান-ফাইটোৰে শাখা আন ৯৬ টা বান-ফাইস্থাপন কৰা হয় । সোমাজৰ বান-ফাইটো পৰশা আঁচ চাৰিডালত ৪ টা বান-ফাই বহুওৱা হয় পিতৃগুৰু লেঙদ্নক স্মৰণ কৰি । সৰ্বমুঠ বান-ফাইৰ সংখ্যা হ’ল ১০১ । মড়লৰ চাৰিফালে চাৰিটা কলপুলি ৰুৱা হয় আৰু কলপুলিৰ পাত লগ লগাই আমডালি আঁৰি দিয়া হয় । চ-ক্লং বিবাহ অনুষ্ঠানত অৰ্চনাৰ বাবে প্ৰয়োজন হয় বগাফুল, আখৈ, আৰৈ চাউল, হুৰুম ইত্যাদি । এশ এটা বগা ফুলেৰে গঁথা দুডাল মালা, এখন হেংদান, এডাল টঙালি, দৰা বৰণৰ সাজ, বাপু বৰণৰ সাজ, দৰা ঘৰৰ পৰা গুৰুঘৰীয়া সাজ, নীলা মন ধৰা কাপোৰ নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় । চ-ক্লং বিবাহ কেইবাদিনীয়াকৈ পতাৰ কথা বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে । সময় সাপেক্ষে এই অনুষ্ঠান সাতদিনীয়াকৈ, তিনিদীনিয়াকৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয় । আন সম্প্ৰদায় বোৰৰ দৰে চ-ক্লং প্ৰথাটো বিয়াৰ আগদিনা গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ নিয়ম। বিয়াৰ দিনা সবলদলে অহা দৰাক মাননী শৰায়ে কইনাঘৰীয়াই ৰভাৰ তললৈ আগবঢ়াই আনে । তেনেদৰে দৰাঘৰীয়াই তামোল পান আগবঢ়াই ছোৱালী খোজাৰ পাছতে আৰম্ভ হয় চ-ক্লংৰ মূল কাৰ্য্যসূচী । চ-ক্লংৰ কাৰ্য্যসূচীত কন্যাৰ কোলাত কানাই নিচুকুৱা(প্ৰজননৰ ইংগিত),বাপু বৰণ, দৰা বৰণ, কন্যাদান আদি অনুষ্ঠিত হয় । সাজ-পোছাক, অলংকাৰ আদি আগবঢ়াই কন্যাদাতাঈ দৰা বৰণ কৰে । কন্যাদানৰ সময়ত কন্যাদাতাঈ কন্যাৰ সোঁহাতৰ বুঢ়া আঙুলি আৰু দৰাৰ সোঁহাতৰ বুঢ়া আঙুলি লগ লগাই কন্যা সম্প্ৰদান কৰে । দৰা কন্যা উভয়ে ১০১ পাহ ফুলৰ মালা ইজনে সিজনক পিন্ধাই দুয়ো দুয়োকে গ্ৰহণ কৰে । কন্যাই নিজৰ দেশ, পুত্ৰ-পৰিয়াল আৰু সা-সম্পত্তি ৰক্ষাৰ অৰ্থে দৰাক হেংদান প্ৰদান কৰে ।

আৰম্ভণি[সম্পাদনা কৰক]

“'চ-ক্লং”'[2]  বিবাহ পদ্ধতি পোন প্ৰথমে আহোমৰ দোৱতা লেংদনে অক কাই মহুং দেৱতা ৰজাৰ জোষ্ঠা কন্যা নাং হুন ফাক বিয়া কৰোতেই আৰম্ভ হ’ল আৰু তাৰ পিছৰ পৰাই অ তাঈ মানুহৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে। তাঈ আহোমৰ লাই-লিত নাং হুন ফা নামৰ পুথিখনিত ইয়াৰ বিষয়ে লিখা আছে। লংদনে অক-কাই মহুঙৰ কন্যাক বিয়া কৰাম বুলি সুন্দৰ ৰঙা ফুলাম গামোছাৰে “চকলি ভাৰ” বা “ সোধনি ভাৰ” আগবঢ়ায়। লেংদনে ম-লাও খ্ৰিৰ নেতৃত্বত কইনাৰ মাক-দেউতাক আৰু জ্যেষ্ঠজনলৈ পঠিওৱা এই ভাৰখন অক কাই ম হুং ৰজাই সাদৰেৰে গ্ৰহন কৰে। আৰু তেতিয়াই মলাও খ্ৰিয়ে লেংদনৰ হৈ এইদৰে তাঈ ভাষাতে কয় “লেংদন মৌং ফি নাং ৰুখাম লিত তি ব-ই ফা নু ৰু লেংদন মাউ ছেং ৰেং খাম মুং ফি মুং বাণ নাং ফুং মি হান লোন য়াং মাই জিয়ু নাং হুন ফা কা আও জাম য়ু লেংদন কাই কু ৰাই এন না ছেং ইন চিম লি মেক মো ক’প বাউ প্লু চোং মাউ কা ঐ”। আৰু পাণ তামোলৰ শৰাইখন কইনাৰ মাক-দেউতাকৰ সন্মুখত ৰাখি ছোৱালী খুজিবলৈ আহিছো বুলি কয়। তেওঁলোকেও শৰাইখন হাতেৰে চুই সম্নতি প্ৰদান কৰে। আৰু লগে লগে চ-ক্লং পাতিবলৈ সাজু হয়। তেতিয়াৰ পৰাই আহোম সমাজত চ-ক্লং প্ৰথা চলিল। আহোম সকলৰ চ-ক্লং প্ৰথাটো লেংদনে আৰম্ভ কৰা প্ৰায় খৃঃ পূঃ ৫৫৮-ৰ পৰা হয় বুলি অনুমান কৰে।আহোম ভাষাত থকা লাঈ-লিত-নাং-হুন-ফা নামৰ পুঠিত চ-ক্লং উল্লেখ আছে।

বিবৰণ[সম্পাদনা কৰক]

আহোম সকলৰ চ-ক্লং বিবাহ পদ্ধতিটোত ২০টা নিয়ম আছে। ১. জোৰণ আৰু টেকেলি দিয়া. ২. নোৱনী, ৩.প্ৰীতিভোজ, ৪. ৰিক্ খ্বান উৎসৱ, ৫. চাওবান উৎসৱ, ৬. আপতাঙ কৰা বা গা ধোৱা, ৭. গাঁঠিয়ন খুন্দা, ৮. দৈয়ন দিয়া, ৯. বিবাহ যাত্ৰা, ১০. সোৱাগুৰি তোলা, ১১. দৰা ৰভা তলত মণ্ডপৰ সন্মূখত বহা, ১২.ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই আনি দৰাৰ বাওঁফালে কইনাক বহুৱা, ১৩. দৰা আৰু কইনাক সাত পুৰুষৰ বুৰঞ্জী কোৱা, ১৪. চ-ক্লং আয়োজন, ১৫. কইনাই দৰাৰ হাতত হেংদান[2] প্ৰদান, ১৬. ম-লুঙে দৰা কইনাৰ যুগ্ম জীৱনৰ বাবে দিয়া উপদেশ, ১৭. সোণৰ আঙঠি আৰু ৰূপৰ টেমি কটাৰী সলোৱাৰ নিয়ম, ১৮. পঞ্চ অমৃত ভোজন, ১৯. কড়ি খেলাৰ নিয়ম, ২০. কইনাই দৰাৰ শয়ন কক্ষলৈ প্ৰবেশ কৰাৰ পাছত পাচঁ জন দেৱতাক কৰা প্ৰৰ্থনা।

মন্তব্য়[সম্পাদনা কৰক]

চকল বিবাহ এক অনা-হিন্দু তাঈ বিবাহ প্ৰথা।নিয়ম অনুসৰি চ-ক্লংত সেন্দুৰ,উৰণি,উৰুলী প্ৰয়োগ কৰিব নালাগে[2]।চ-ক্লংৰ নিতি নিয়ম সম্পূৰ্ণ বানফি ফুৰালুঙ ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত।

ৰিতি-নিতী[সম্পাদনা কৰক]

  • জোৰ[2]ণঃ- তাঈ আহোমৰ ভাষাত (জু অৰ্থ হৈছে বাস কৰা বা চিৰন্তন আৰু ৰণ, অৰ্থ-যুগ্ম) অৰ্থাৎ একেলগে বাস কৰা। জোৰণ প্ৰদানত দৰাই কইনালৈ পঠোৱা সাজ-কাপোৰ আৰু অলংকাৰপাতি ইত্যাদি। লগতে দুটা মাটিৰ টেকেলিৰে সৈতে আম পাতৰ ডালি আৰু মাটি মাহ, হালধি আদিও আনে। জোৰণৰ আন টোপোলাত ৰূপৰ টেমি কটাৰি আৰু তামোল পাণেৰে ধুনিয়া এখন গামোছাৰে বান্ধি আনে।সাধাৰণতে এই জোৰণ দিবলৈ দৰাৰ মাক আৰু লগত বহুতো মতা আৰু মাইকী মানুহো আহে । দৰাঘৰীয়া মাইকী মানুহ বিলাকে প্ৰথমে পাটি পাৰি কইনাক বহুৱায় আৰু তাৰ পাছত কাপেৰ-কানি পিন্ধায়। চুলিত তেল দি ফণিৰে আচুৰি ৰূপৰ তামোল আৰু সোণৰ আঙুঠি থৈ জোৰণৰ নাম গায়। জোৰণ দিয়া মানুহবিলাক ঘৰলৈ উলটি যাওঁতে এটা টেকেলি আৰু মাতি মাহ, হালধিৰ টোপোলা আৰু এখন টেমি কটাৰী কইনাৰ ঘৰৰ পৰা দৰালৈ বুলি লৈ যায়। লগতে কইনাৰ বাপেকে দৰালৈ দিয়া দৰাৰ সজাটো কইনাই চুই দিয়াৰ পাচত লৈ যায়।দৰা আৰু কইনা উভয়ে এই টেমি কটাৰী বিবাহ কাৰ্য শেষ নোহোৱা পৰ্যন্ত অনবৰতে হাতত ৰাখে। হাতত এনেদৰে কটাৰী ৰাখিলে বাহিৰৰ কোনো ভূত-প্ৰেতে বা শত্ৰুৱে লম্ভিব নোৱাৰে বুলি বিশ্বাস কৰে।
  • নোৱনীঃ- অসমত আহোমসকলৰ মাজত বিবাহ কাৰ্যত দৰা-কইনা উভয়কে গা ধোওৱাৰ নিয়ম আছে। তিনিবাৰ নাইবা পাঁচবাৰে গা ধোৱায়। প্ৰথম দিনা আবেলি দৰা-কইনাৰ  মূৰত তোল দিয়াৰ নিয়ম। ইয়াৰ পাছত নোৱাৰৰ নিমিত্তে চাৰিটা বাঁহৰ খুঁটা পুতি তাৰ ওপৰত কলৰ ঢকুৱাৰে সুন্দৰকৈ মেৰিয়াই বেই সাজি লয় । তাৰ ওপৰত তামুলি পীৰা পাৰি গা ধুবলৈ দিয়ে। বেইৰ মাটিৰ তলত বাহিৰৰ ভূত-প্ৰেতে নাপাবলৈ জনবিশ্বাসত এটা কণী, এযোৰ পাণ-তামোলৰ আৰু এটা বেজি পুতি থয়। নোওৱাৰ পানী আনোতে তিৰোতাঈ সকলে নাম গাই ঘটৰ পাণী তুলি আনে। এই পাণী আনি প্ৰথমে ঘৰৰ সন্মুখৰ ছলত অলপ অলপ কৈ তিনিবাৰ ঢালি দিয়ে। ইয়াৰ পাছতে দৰা-কইনা বেই লৈ নোৱাবলৈ উলিয়াই আনে। নোৱাবৰ নিমিত্তে মাহ-হালধি মিহিকৈ বাঢ়ি লয়। লগতে পাণী ঢালিবলৈ কাঁহ বা পিতলৰ কলচী লয়। নোওৱাৰ পাণী আনিবলৈ যাওঁতে দুলৰী এটাত চাউল ভৰাই এগছি বান-ফাইৰে সৈতে পাণ-তামোল আৰু এটা পইছা দিযে। এটা কলচীত আমৰ ডালিৰ পাণী ভৰোৱা হয়। নোৱাবৰ সময়ত দৰা কইনাৰ সন্মুখত এই দুলৰী কলচী আগত থৈ লয়।
  • ভোজঃ- সাধাৰণতে দৰা-কইনা উভয়ৰ ঘৰতেই বিয়াৰ কেইদিনমানৰ আগতে একোটা ভোজ দিয়ে। নজন উপৰিপুৰুষ দেৱতাৰ নিমিত্তে এই ভোজৰ আয়োজন কৰে। ইয়াৰ উপৰি কইনা ঘৰত কন্যা ধৰা ভোজ এটি দিয়ে। আজিকালি আহোম সকলৰ বিয়াৰ এই ভোজটোৰ কিছু পৰিবৰ্তন হৈছে। আগৰ দিনত এই ভোজত গৰু, মহ, গাহৰী বিভিন্ন ধৰণৰ মাছ, শাক-পাছলি, লুকলাও, নামলাও ইত্যাদি দিয়ে। কিন্তু আজিকালি আহোম সকল প্ৰায়ে বৈঞ্চৱী প্ৰথাত বিয়া পতাৰ বাবে ভক্তি-ধৰ্মৰ কাৰণে এইবিলাক কিছু ত্যাগ কৰিছে আৰু এই দৰে ধৰ্মৰ কাৰণে আহোমে বহুতো মাছ-মাংস খাবলৈ এৰি দিয়াৰ ফলত শাৰীৰিক আৰু মানসিক ভাবে দুৰ্বল হৈ পৰিছে। বিয়াৰ সু-মঙ্গল কাৰণে নজন দেৱতাৰ উপলক্ষে উছৰ্গা কৰা এই ভোজত দৰা-কইনাই খাবলৈ কৰাৰ পুৰ্বেই হাতত তামোল-পাণৰ বটা লৈ ৰাইজৰ আগত খ্ৰুপ-তাং জনায়। ৰাইজে তেওঁলোকক জনমিং দিয়ে।
  • ৰিক্ খ্বানঃ- আহোমৰ ৰীতিনীতি মতে ৰিক্ খ্বান চাওৱান আৰু চ-ক্লং ক্ৰমান্বয়ে প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় দিনা পাতে। ‘ৰিক’ মতা, খ্বন দীৰ্ঘ জীৱন। এই উৎসৱত দুজন বা তিনি জন ম-লুঙে জাকৈ এখন লৈ পুখুৰীৰ পাৰত পাণীৰ দেৱতা খাও খামক পূজা কৰে। এই পূজাত পাণ-তামোল, কুকুৰা কণীদি ভাত আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ বস্তু দিয়ে। সাধাৰণতে এই পূজা কৰি দৰা-কইনাৰ দীৰ্ঘায়ু জীৱন মাতি অনা হয়। আহোম সকলে ইয়াক আয়ুস তোলা বুলিও কয়। জাকৈৰে পাণীত চবিয়াই মাছ ধৰি আগলি কলপাতত ভালদৰে আনি দৰা-কইনাৰ মূৰত থৈ ‘চাও নুৰু চাও কাও ঐ’ বুলি দৰা-কইনাৰ দীৰ্ঘায়ুৰ জীৱন কামনা কৰি খ্ৰুপতাং কৰে । পাছত সেই মাছ ৰান্ধি দৰা-কইনাক খোৱায়।
  • চাওবানঃ- চাওবান বিবাহৰ দ্বিতীয় দিনা পতা হয়। চাও অৰ্থ দেৱতা, বান অৰ্থ সূৰ্য। এই উৎসৱ দৰা-কইনা উভয়ৰে ঘৰত পাতে। তাঈ আহোমৰ দেৱতা  লাংকুৰী, জান-চাই হুং, লাং ৰেং, লেংদন আৰু জা চিং ফাক পাণ-তামোলৰ শৰাই দি মন্ত্ৰ মাতে-  “চাও নুৰু চাও কাও ঐ, খুন্ থাও নেউ লাঙ কুৰি প’ফিখ্ৰু মেফি ন্যৈউ তাঙ মুবা মঙ ফ্ৰুনা তেউ ফা বা মুকক ঙ নেঙ। জীম, মৌ ফুন্ দ্দিন্ বৌমি ঞা। ৰেন্ লুঙ তেক্ পিন চাও নুৰু চাও ঐ চাওফা জানছাইহুঙ ঙি খ্ৰাইফা লাঙ চাঙ খাই মৌ লেংদন তেকপিন চাউ ঙাউ খ্ৰাইফা লেংদন তেকপিন খুন চ্যু চঙ দঙ কাও ঐ ফি লাৰেঙ বুতেঙ চাও চাম্বা লালা লাখন্ বান্ লালা জ্যু ছি প্লাউ। ম্যুৰান্ লুচিপ চিত্ চান্ কৈ পাঙ কুণদেউ বা ক্লাউ ক্লাউ নাত চাঙ। চাও নুৰু চাও কাও ঐ। চাও ফাফেত  থাম্ খান্ বঙ খান্ খাম তুমুঙ তুতে লুকৰে ফাচাঙ দাম। চঙ চাউ জানাঙ জানাঙ মৌ কেপ ছঙ খাঙ। ছঙ ছাঙ জানাঙ জানাঙ মৌ কেপ চঙ বুন্ । পি পাই লাঙ লাই দাই খুন ফাই নাঙ নাই চম। চাও নুৰু চাও কাও ঐ। তুন ৰু মুঙ লেন্ খাম চা ও ম নেউ চাওফা ক্ব ৰুলাই চামছিপ পোক মৰু হাচিপ পোক চিপ লাই ছিঙ। মুঙ তু চাও লাইচিঙ মুঙ তুখন। চাওফা খাম্ চিঙ মুঙ চাওফা পেনছিঙ মুঙ। নেকব্ব চেঙ তামলা চাওক চা নিক্ খাম্ চ্যু ক্ব চ্যনিক্ ৰু। চাও নুৰু চাও কাও ঐ। বান্ ফি ৰিক খন্ চুঙ মৌ চাও চুঙ মৌমিত চাঙ নাই চাও নুৰু চাও ঐ। নুক তু দাম তি  ৰেন দাম নুক খক্ চক্ তাঈ পিন্ তাম কা চ্যু খ্ৰই পিন্ ফি। চিমমৌ পয় পিন্ দাম চাও মৌ পয় পিন ফি। চাও তুঙজম্ মৌ চয়কুম ঙি তুঙ দাম মৌ ছয়খেন চাঙ নাই চাও নুৰু চাও কাও ঐ। চাউ ৰূন জুপ তাঙ মেতাঙ বাওচাউ ন্যেঙ চাউ ক্ব নিংচেউ বা নননা মামুন ফুৱেঙ বৌ প্লু ফুলেঙ আই অননামা খুপ মা বই ।চাউ ৰেন মান কৃ কুনফু বাউ নামৰুক কুনফু নিং মৰঙী নাঙ পয় চ-ক্লং হেউহিত চাউ। চঙ ফুমা ফুমী দি পয়নাঙ তিপম আওমা ৰেম। নাঙ টিৰাঙ প্লুঙ চ প্লুঙ হেউ। জীপ ৰেন জীপ বান চঙ ৰেন চঙ খা ফুমা ফুমী ৰাৱ দেন। পি বৌলু ৰাক চেন পিবৌ জাউ। ৰুম থাও ৰুমকে মাকক খাম কাছাই । চাও নুৰু চাও কাউ ঐ। মেনাই বা বান দি প্লু চেউ হিত কা বান তেউ। নাকনি্ খা মুঙ ৰাপ তই ৰাপ্ খাই ৰাক্ ছি লুঙ ক এ ৰাঙ ছে। জহেউ ছুপ জহেউ বা বানদি খেন্ দি হিত দি হিত খেন। মেনাই মেনাই বা বান দি বান। পিতথু বান কুলা আউটাঙ নাঙনা পাঙ খাঙনা জাঙ। নাঙনা পাঙ খাঙনা ফুন। থঙ মৈ কুপ তাঙফা তঙমৌ খুপ তঙ বুন। আওতাঙ চঙ খনদি মৌ মা থেঙ। নাম তাও দি তুক নামলাই মাকমথুক বৌপু। লুক লাউ দেঙ কাম-নাঙ খাঙ। নাম লাউদেঙ্গ কাম নাঙবুন আওতাঙ কুপ কাই খাই দি চি চপ। কুপ কাই খাই দি লালুঙ। আওতাঙ  খাউ চান্ দি লালুঙ। নু তুক তেউ খ্ৰিঙ তুক বুন হম্ ৰু ৰু হম  চা চা হা ফুন ক্ব বানফি ৰিকখন। চুঙ মৌ চাও চুঙ মৌফি চাও নুৰু চাও কাও ঐ।চাওবান পূজাত ১২খন ঠুৰীয়া তোমোল, ১২টা কুকুৰা, ছিংকৰা ফুল লুক্ লাও, ভাত আদি দি পূজা কৰা হয়। লগতে এখন শৰাইত পাণ-তামোলেৰে। ঘৰৰ মৃতকলৈও আগ বঢ়ায়। এই উংসৱত ম-লুঙে সাতখন কল পতুৱা ডোঙত সাতখন দি, মন্ত্ৰ-চাওবান মন্ত্ৰ মাতে।
  • আপতাংঃ- আপ অৰ্থ গাধোৱা, তাং অৰ্থ সৰ্ব মিহলি। আয়ুস তোলাৰ পাছতে আপতাঙ পানী কটা মন্ত্ৰৰে সৰ্ব ঔষধি লৈ দৰা বা কন্যাক গা ধোৱায়। ধোওঁতে এখন চালনিৰ ওপৰত উঠি লৈ এটা কুকুৰা পোৱলী ভৰিৰে গছক মাৰি ধৰি লয়। এজোপা ভাল ভৰপুৰ হৈ থকা বৃক্ষলৈ চাই ফুৰাৰ নাম লৈ সেই পাণী মূৰত ঢালে। ধোৱাৰ শেষত গাত থকা বস্ত্ৰ খহাই পেলাই নতুন বস্ত্ৰ পিন্ধায়। হাতত কাছিলৈ পাছ হুঁহুকি ফুৰাৰ নাম লৈ তিনিতা আঁক মাটিত মাৰি গুচি আহে। আহোঁতে কয় “আজিৰ পৰা কোনো বিপদ-আপদ এই আক পাৰ হৈ মোৰ গালৈ নাহিবা” । গাধোৱা পানীত মিহলি কৰা সৰ্ব ঔষধ যেনে, বজ্ৰশিল, বজ্ৰকুঠাৰ বাঘদাঁত, বৰা গাহৰিৰ দাঁত, বান হুং, বান কালুক, পানী কাইট, গৰুকণীয়া তিনিমুৰীয়া কেছুমতা কলীয়া হালধি, দোণ বৰিয়াল, তংলতি, ছিংকৰা ফুল, উধাম মাটি, আৰু অষ্টধাতু ইয়াৰ উপৰিও হৰিণাৰ যুঁজত ভঙা শিং দিব পাৰিলে বেছি ভাল বুলি কয়।
         আৰ তাং কৰাৰ পাছতহে দৰা কইনাক দওবান আগত বহুৱায়।
  • গাঠিয়ন খুন্দাঃ- চ-ক্লং বিবাহত দ্বিতীয় দিনা মাকৰ সৈতে পাঁচ গৰাকী বা সাত গৰাকী মহিলাই দৰা আৰু কইনাৰ মূৰৰ ওপৰত এখন কাপোৰ ধৰি গঠিয়ন নামৰ এবিধ গছৰ শিপা শিলত খুন্দে। গঠিয়ন খুন্দোতে নাম গায় আৰু নানাবিধ ৰং ধেমালি কৰা হয়। খুন্দা পাছত দৰা কইনাৰ কপালত ফোঁট এটি দিয়ে
  • দৈয়ন দিয়াঃ- দৈ অৰ্থ দৈ গাখীৰ। অন অৰ্থ দিয়া। চ-ক্লংৰ দিনা ৰাতিপুৱাই দৰা-কইনাৰ মাক বা ওচৰৰ সমন্ধীয় মাইকী মানুহে দুহাতে দুখিলা পাণ লৈ গাখীৰত জুবুৰিয়াই দৰা-কইনাৰ মুখ, বাহু, আঠু আৰু ভৰিত তিনিবাৰকৈ লগায়। আয়তী সকলে প্ৰত্যেক বাৰতে দৈয়ণৰ নাম গায়।
  • বিবাহ শোভা যাত্ৰাঃ-দৰাই চ-ক্লংৰ কাৰণে এই যাত্ৰা কৰিলে লগত বন্ধু-বান্ধৱে আদি কৰি বহুতো পুৰুষ মহিলাই লগত যায়। আগৰ দিনত ৰজাই এই যাত্ৰা কৰিবলৈ হলে হাতী দোলা ব্যৱহাৰ কৰে। কিন্ত সাধাৰণ প্ৰজাই গৰু-গাড়ী, ঘোঁৰা ইত্যাদিত যায়। আজিকালি অৱশ্যে মটৰ গাড়ীতহে যায়। এই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে দৰাৰ ঘৰত নিমন্ত্ৰণ কৰা অতিথিক কেমল চাউল দৈ আদি জা-জলপান খাবলৈ দিয়ে। আজিকালি এই জলপানৰ ঠাইত লুচি ভাজি মিঠাই আদি ব্যৱহাৰ কৰে আৰু নিমন্ত্ৰিত অতিথিবিলাকে দৰাৰ উপহাৰ প্ৰদান কৰে। দৰাক কইনা ধৰলৈ যাত্ৰা কৰাৰ আগতে গা ধুৱায় পৰস্পৰাগত দৰাৰ সাজ পিন্ধায়। মাক-দেউতাকৰ আগত খ্ৰুপ-তাং লবলৈ দিয়ে। অন্যহাতে কইনাকো চ-ক্লংৰ কাৰণে গা-পা ধোৱাই পৰম্পৰাগত কইনা সাজ মেখেলা চাদৰ ৰিহা আৰু আ-অলঙ্কাৰ পিন্ধাই সাজু কৰি ৰাখে। চ-ক্লংৰ পাছত দৰাই কইনা ঘৰ আহি পোৱাৰ মাত্ৰেই ৰভা তললৈ আদৰি আনে। দৰাৰ লগত অহা সকলে মালুহকে ভালদৰে মাছে মঙহে ভাত পাণী খুৱায়
  • সুৱা গুৰি তোলাঃ-এই উৎসৱটি কইনাৰ ঘৰৰ নঙলা মুখত কৰা হয়। দৰা আহি কইনাৰ ঘৰ নঙলা মুখত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে কইনাৰ মাক আৰু লগত ভালে কেইজন পুৰুষ মহিলাই আদৰিবলৈ আগ বাঢ়ি যায়। লগত কইনাৰ ওচৰৰ পৰা দুলনী ও জ্বলি থকা বান-ফাইলৈ আহে। ভৰি থুৱাবলৈ পীৰা আৰু পানী এলোটা আনে। এই আগবঢ়াবলৈ আহা তিৰোতা বিলাকে মাকক আঁৰ কাপোৰ দি ধৰি আনে। দৰা ওচৰ পোৱা মাত্ৰই আঁৰ কাপোৰখন এৰুৱাই দিয়ে। কইনাৰ সম্পৰ্কীয় সৰু ছোৱালী এজনীয়ে পীৰা পাৰি দৰাক ভৰি ধোৱায়। দৰাই ছোৱালী জনীক ভৰি ধোওৱাৰ বাবদ পাণ-তামোলৰ টোপোলাৰ লগতে কিছু টকাও দিয়ে। ইয়াৰ পাছত আঁৰ কাপোৰ আঁতৰাই মাকে দৰাৰ দুখন গালত দুটি চুমা খাই চাদৰ আচল ধৰি ৰভা তলিলৈ আনে।
  • ৰভাতলিত চ-ক্লংৰ মণ্ডপৰ সন্মুখত বহাঃ- চ-ক্লংৰ বেদিতো সাটোটা ৰঙেৰে ৰাজকীয় এপাহ পদুম ফুলৰ আকৃতিৰে সাজে। আৰু এই পদুম ফুলৰ আকৃতি সাতোটা ৰঙৰ মৰলত জ্যামিতিক আকাৰত ভাগ কৰি ১০১ গছ তেলৰ বান-ফাইজ্বলায়। সন্মুখতে দৰাক পাতি পাৰি বহুৱায়। দৰাৰ বাওঁফালে কইনাক ভিতৰৰ পৰা আনি বহুৱাঃ- কইনাক ভিতৰত কৌঠাত লগৰীয়াৰ সৈতে বহুৱায় ৰখা হয়। আৰু ইয়াতে কইনাৰ লগৰীয়াই দৰাক আৰু তেওঁৰ সম্পৰ্কীয়ৰ পৰা জোৰা নাম গাই শৰাই বিচাৰে। ইয়াৰ পাছতে কিইনাক অলংকাৰ পাতি আৰু সুন্দৰ কাপোৰ পিন্ধাই চ-ক্লং গুৰিলৈ নিবলৈ সাজু কৰে। অৱশ্যে কইনাক উলিয়াই নিবলৈ দৰাঘৰীয়া মানুহে পাণ-তামোলৰ শৰাই আগ বঢ়ালেহে কইনাৰ সমলীয়াই কইনাক চ-ক্লং গুৰিলৈ নিয়ে। কইনাক আনোতেও আঁৰ কাপোৰ দি আনে। চ-ক্লংৰ গুৰিৰ পাতিত বহুৱাৰ সময়ত আঁৰ কাপোৰ আঁতৰাই দৰাৰ বাওঁফালে বহুৱায়। ৰভাতলিত কইনাৰ মাক বাপেক আৰু বয়সস্থ সকলক শৰাইত কাপোৰ কাণি দি পাণ-তামোলৰ মান ধৰে। কইনা বাওঁফালে কইনাৰ বাপেক বহে আৰু তেওঁ সন্মূখত ম-লুং জন বহে। দৰা আৰু কইনা আগত সাত পুৰুষৰ বুৰঞ্জী বৰ্ণনা কৰাঃ- বিশেষকৈ তাঈ আহোম চ-ক্লং বিবাহ পদ্ধতিত দৰা কইনাক সাত পুৰুষ কৰ্মাৱলীৰ বৰ্ণনা কৰে। আৰু এখন পিতলৰ কাঁহীত চিংকৰা ফুল তংলতী পাত, তিল আৰু এখন ঘিউ বান-ফাই দৰা-কইনাৰ সন্মূখত ৰাখে।
  • চ-ক্লং উৎসৱঃ-চ-ক্লং উৎসৱত দৰা আৰু কইনাৰ আগত চাউল ফুল ইত্যাদি ৰাখি প্ৰাৰ্থনা কৰে। অ’ফ্ৰা বান চ-ক্লং চি চিম হিউ তিম। ইয়াৰ পাছতে কইনাৰ দেউতাকে দৰাক সোণৰ আঙুঠি নাইবা কাপোৰ উপহাৰ দিয়ে। ইয়াৰ পাছতে দৰা বুঢ়া আঙুলি আৰু কইনাৰ বুঢ়া আঙুলিলৈ জনমিং দিয়ে। ম-লুঙে দৰাৰ আৰু কইনা দুয়োকে মন্ত্ৰ পাঠ কৰি কাৰ্য সম্পাদনা কৰে। চিংকৰা আৰু অন্যান্য ফুলেৰে এশ এপাহ ফুলৰ মালা দৰাই কন্যাক আকু কন্যাই দৰাক পিন্ধাই।
  • হেংদান প্ৰদানঃ- কইনাই দৰাক ফুল ঠুৰীয়া তামোল আদিৰ লগতে হেংদানো অৰ্পণ কৰে। দৰাই এই হেংদান দেশ, ধৰ্ম জাতিৰ ৰক্ষাৰ্থে আৰু দুষ্টক দমনৰ অৰ্থে গ্ৰহন কৰে।
  • মলুঙে দৰা কইনাক দিয়া জনমিংঃ- এই জনমিং তাঈ ভাষাত ম’লুং বা খাদাম লাও বুলি কোৱা হয়। দৰা আৰু কইনাৰ যুগ্ম জীৱনৰ উপলক্ষে এই জনমিং দিয়া হয়। ইয়াৰ অৰ্থ এজনৰ অবিহনে আন জনে কেতিযাও কোনো কামতে সিদ্ধি লাভ কৰিব নোৱাৰে। আৰু ইয়াৰ কাৰণে উভয়ে পৰস্পৰ বুজাবুজি থকা প্ৰয়োজন। এইদৰে মুলুঙে দৰা কইনাক নানা উপদেশ দিয়াৰ পাছত মলুঙৰ কাৰ্য সমাপ্ত কৰে।
  • আঙঠি আৰু কটাৰী সলোৱা নিয়মঃ- চ-ক্লং কাৰ্য সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত দৰা কইনাক ৰভাতলিৰ পৰা ভিতৰলৈ নিয়া হয়। ভিতৰত দুয়োকে পাতি পাৰি দুলনী চাউলত আঙঠি লুকুৱাই বিচাৰিবলৈ দিয়া হয়। এই কাৰ্যত নানা ধেমালীৰ কথা কৈ দৰা কইনাক লৈ লগৰীয়া ছোৱালীয়ে ৰং ধেমালী কৰে।
  • পঞ্চামৃত ভোজনঃ- তাৰ পাছত কইনাই নিজৰ সন্মুখত থকা মাইহাঙৰ পৰা আখৈ পিঠা পৰমান্ন পঞ্চামৃত অলপ অলপকৈ হাতেৰে দৰাৰ মুখত তিনিবাৰকৈ দিয়ে। প্ৰতেক বাৰতেই দৰাক লোটাৰ পাণীৰে মুখ ধুৱায় দাঁত খৰকিয়াব দিয়ে আৰু একোখন কৈ ঠুৰীয়া তামোল খুৱায় । দৰায়ো কইনাক সেইদৰে পঞ্চামৃত খুৱায় মুখ ধুৱায়, খৰিকা দি আৰু ঠুৰীয়া তামোল খুৱায়।
  • নৈবদ্যঃ- ইয়াৰ পাছত দৰা কইনাই দৰা কইনাক মাক দেউতাকক আঠু লৈ খ্ৰুপ-তাং কৰি দৰাৰ ঘৰলৈ যাত্ৰা কৰে। দৰাৰ ঘৰলৈ পোৱাৰ মাত্ৰেই দৰা-কইনাক দৰাৰ শোৱাৰ কোঠালৈ লৈ যায়।লাংকুৰি, লাৰেং জান চাই হুং, লেংদন আৰু জাচিংফা, এই পঞ্চ দেৱতাক এখন শৰাইত পাণ তামোল আৰু এগছি বান-ফাইৰে শান্তিৰ জীৱন যাপনৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰে ৷

লগতে চাওক[সম্পাদনা কৰক]

তথ্যসূত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]

  1. অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা – সম্পাদনা- ড০ পৰমানন্দ ৰাজবংশী, ড০ নাৰায়ন দাস (পৃষ্ঠা- ১১৭)
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 তাই আহোমৰ বিবাহ পদ্ধতি আৰু চকলঙ...নাঙ দীপালী গগৈ