আহোম জনগোষ্ঠী

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
টাই-আহোম
ফান টাই আহোম
Ahom boy and girl
মুঠ জনসংখ্যা
২০ লাখ (১৯৯০ আনুমানিক)
উল্লেখযোগ্য জন-অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহ
 ভাৰত:
    অসম ১৯ লাখ
    অৰুণাচল প্ৰদেশ ৫০,০০০
প্ৰধান জিলা: লখিমপুৰ জিলা, ধেমাজি জিলা, যোৰহাট জিলা, গোলাঘাট জিলা, তিনিচুকীয়া জিলা, ডিব্ৰুগড় জিলা, শিৱসাগৰ জিলা, কাৰ্বি আংলং জিলা,
অন্য জিলা: নগাঁও জিলা, কাছাৰ জিলা, কৰিমগঞ্জ জিলা, মৰিগাঁও জিলা, কামৰূপ জিলা, দৰং জিলা
ভাষাসমূহ

আহোম ভাষা

ধৰ্ম

আহোম ধৰ্ম,বৌদ্ধ ধৰ্ম,

সংশ্লিষ্ট নৃতাত্ত্বিক গোষ্ঠী

ছান লোক, থাই লোক,টাই জাতি

Sukapha Kshetra

আহোম বা ফান টাই-আহোম (চীনা ভাষা:傣 阿洪 族 ইংৰাজী: Ahom,আহোম: ফান টাই আহোম , থাই: ไทอาหม Tai Ahom) সকল হৈছে অসম আৰু অৰুণাচল ত বসবাস কৰা এটা বৃহত্তৰ টাই জাতিৰ অন্তৰ্গত উত্তৰপূবৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ টাই জনগোষ্ঠী। এওঁলোক চীনৰ য়ুন্নান প্ৰদেশৰ চিপচংপান্না দেহং অঞ্চলৰ (পূৰ্বৰ পূব মৌঙ মাও অঞ্চলৰ) ৰাজকোঁৱৰ চাওলুং চুকাফাৰ লগত ১২২৮ত অহা ৯০০০ টাই মানুহৰ বংশধৰ। এওঁলোকে অসমত প্ৰায় ৬১০ বছৰ শাসন কৰে।আহোম শব্দটোৰ অৰ্থ অসমৰ স্থানীয় ভাষাত টাই মানুহ । এওঁলোক অসমগোলাঘাট, যোৰহাট,শিৱসাগৰ,ডিব্ৰুগড় লখিমপুৰ ,তিনিচুকীয়া ধেমাজী আৰু কাৰ্বি আংলং ত দেখা যায়।এই ঠালটোৱেই কালক্ৰমত ‘আহোম’ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে আহোমসকলে নিজকে কিন্তু ‘খাম-টাই’ নামেৰেহে চিনাকী দিছিল।

ইতিহাস[সম্পাদনা কৰক]

আহোম নামৰ উৎপত্তি[সম্পাদনা কৰক]

আহোম সকলে প্ৰথমতে নিজকে টাই বুলিহে কৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ স্থানীয় লোকসকলে তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰি অসম বা আহম বা অহম বুলি মাতিছিল। সেই নামটো মুখ বাগৰি আহোম হয় যদিও এতিয়াও আহোমসকলে টাই বুলিয়ে নিজকে পৰিচয় দিয়ে সেয়েহে আহোম সকল আৰু আহোম সংগঠন সমূহে টাই আহোম শব্দটো অধিক প্ৰয়োগ কৰা দেখা যায়। এওঁলোকে শাসন কৰা অঞ্চলটোক অসম বা আচাম বুলিয়ে কোৱা হৈছিল। শংকৰদেৱেও আহোম সকলক "অসম মুলুক" বুলি উল্লেখ কৰিছিল আৰু মোগল সকলেও আচাম বুলি কৈছিল অৱশ্যে থলুৱা লোকসকলে আহোম শব্দটোৱে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই সম্বন্ধে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই নিজৰ ব্যাখ্যা আগ বঢ়াইছিল এনেদৰে-

যদিও শানসকলে নিজৰ পৰিচয় টাই বুলি দিছিল, তেওঁলোকক ৰাজ্যখনৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজত আসাম, আসম আৰু কেতিয়াবা অচম হিচাপে জনাজাত আছিল। নতুন অসমীয়া শব্দ আহোম, যাৰ দ্বাৰা আজিৰ টাইসকলক জনা যায়, আসাম অথবা আসমৰ পৰা উত্পত্তি হোৱা। কালক্ৰমত শাসকসকলৰ কাৰণে প্ৰয়োগ কৰা নাম ৰাজ্যৰ নামলৈ পৰিবৰ্তিত হ'ল। কামৰূপৰ নাম সলনি হৈ প্ৰথমে আসাম আৰু পিছলৈ সংস্কৃতকৰণৰ ফলত অসম হয গৈ যাৰ অৰ্থ হ'ল "অসমকক্ষ, অসমান বা অসমান্তৰাল"--পণ্ডিতপ্ৰৱৰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা

[1]

আদি বসতি[সম্পাদনা কৰক]

টাই আহোমসকলৰ প্ৰথম প্ৰজন্ম মৌঙ ফি আৰু মৌঙ ৰিৰ পৰা মৌঙ মাওৰ দিশলৈ প্ৰবজন কৰিছিল (বৰ্তমান এই ঠাইকেইখন চীনদেশৰ চিপ-চং-পান্না বা Xishuangbanna, দেহংদাই স্ৱায়ত্ৱ শাসিত প্ৰান্ত আৰু ৰুইলীত পৰে।)[2]।ৰাজনৈতিক উচ্চাকাংক্ষাই চুকাফা নামৰ এজন টাই কোঁৱৰক পশ্চিমৰ ফালে আগুৱাই আহি এখন নতুন দেশৰ শাসনকৰ্তা হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল৷ ১২২৮ খৃষ্টাব্দত তেওঁ প্ৰায় ৯০০০ অনুগামীৰে সৈতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্য়কাত প্ৰৱেশ কৰে[3] | তেওলোকে লগত শালি খেতি আৰু বুৰন্জী লিখাৰ পৰম্পৰাও লৈ আহিছিল।তেওলোকে নিগাজীকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ আৰু দিখৌ নৈৰ পূব অংশত বসবাস কৰিব লয়। বৰ্তমান এই ঠাই সমুহত যঠেষ্ট আহোম দেখিব পোৱা যায়।[4]

অসমৰ আন্তঃ গঠন[সম্পাদনা কৰক]

চাওলুং জনাই সমগ্ৰ অসমৰ বিভিন্ন ঠাই ঘুৰি উচিত ঠাইৰ সন্ধান আৰম্ভ কৰে। তেওলোকে বৰাহী আৰু মৰাণ সকলৰ হৈতে মিলি লয় সম্পৰ্ক গঢ়াই তোলে। ইয়াৰে তিব্বত-বৰ্মী বৰাহী আহোমৰ হৈতে বৈবাহিক সম্পৰ্ক গঢ়ে , মৰাণ সকলে নিজৰ স্ৱকীয়তা বজাই ৰাখে।চ্য়ুকাফাই ১২৫৩ ত চে-ৰাই-দয় নামৰ এখন চহৰ নিৰ্মাণ কৰি নিজৰ ৰাজধানী ৰূপে মৰ্যদা দিয়ে যাক বৰ্তমান চৰাইদেও বুলিও কোৱা হয়।[5]

পুনৰ উদ্ধাৰ[সম্পাদনা কৰক]

১৮৯৩ চনত সদৌ অসম আহোম সভা গঢ়ি উঠে যি অইন ঠাইৰ টাই সকলৰ সৈতে যোগাযোগ আৰম্ভ কৰে।[6]

সমাজ[সম্পাদনা কৰক]

বান-মৌং[সম্পাদনা কৰক]

টাই আহোমৰ প্ৰাচীন সমাজিক প্ৰথা হল বান-মৌং। এখন নদীৰ পাৰত কেইবাঘৰ মানুহ লগ খাই এখন বান (গাও) সৃষ্টি হৈছিল। কেইবাখনো বান লগ হৈ মৌং সৃষ্টি হৈছিল[7]। অইন টাইসকলৰ মাজতো এই প্ৰথা দেখিব পোৱা যায়।বান-মৌং কৃষি ভিক্তিক আৰু এখন নদীক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছিল। থাই,শান আৰু অইন টাই ভাষাত ইয়াক বান-মৌং বুলিয়ে কোৱা হয়।[8]

ফৈদ[সম্পাদনা কৰক]

আহোমসকলৰ ফৈদ সামাজিক প্ৰথাৰ এক উৎকৃষ্ট উদাহৰণ [9]। তেওলোকে প্ৰথমে নিজকে ৭ ভাগ কৰি সাতঘৰীয়া আহোম ফৈদ গঠন কৰে। চ্য়ু (বাঘ) ফৈদত স্ৱয়ম চাওলুংজনা আছে, য'ত অইন চাও-ফা সকলো অন্তৰ্ভুক্ত । দুজন প্ৰধানমন্ত্ৰী চাও-ফ্ৰুং-মৌং (বুঢ়াগোহাঞি) আৰু চাও থাও মৌং (বৰগোহাঞি) ফৈদ[10]। তিনি পুৰোহিত ফৈদ ম'হুং,ম'প্লং,ম'চাম। আৰু চিৰিং ফৈদ , মুঠ সাতটা ফৈদ গঠন হৈছিল।পিছলৈ এই ফৈদসমূহত আৰু চাৰিতা ভাগ হয়- দিহিঙীয়া , সন্দিকৈ , লাহন , দুৱৰা । পিছলৈ চাও-ফা সকলৰ ফৈদ চাৰিঙীয়া , দিহিঙীয়া , টিপমীয়া , শামুগুৰিয়া , তুংক্খুঙীয়া , পৰ্বতীয়া , নামৰূপীয়ালৈ বিভক্ত হয়[11]। থিক সেইদৰে ,চাও-ফ্ৰুং-মৌং ফৈদ আঠটা, চাও থাও মৌং ষোল্লটা ,ম'-চাম বাৰটা , ম'-হুং সাতটা লগতে ম'-প্লং আৰু চি-ৰিং আঠটাকৈ ফৈদত ভাগ হয়। বাকী আহোমসকল কৰ্মসূত্ৰে চাওদাং , ঘৰফলিয়া , লিকচৌ আদিলৈ ভ‍াগ হয়।

সাহিত্য[সম্পাদনা কৰক]

সাচি-পাত[সম্পাদনা কৰক]

আহোমসকল সাহিত্য়ত যঠেষ্ট আগ বঢ়া হয়। তেওলোকৰ নিজৰ লিখা পদ্ধতি আছে যি টাই-ক্ৰাদাই লিপি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত লিপি যাক আহোম লিপি বোলা হয়[12]। আহোম লিপি টাই-নোৱা[13] সকলৰ পৰা ক্ৰমবিকাশ হোৱা যি দেখিবলৈও একে আছিল চীনৰ চৰকাৰে যাক বৰ্তমান উন্নিতকৰণ কৰিছে[14]। আহোমসকলে নিজা ইতিসাহ লিপিবদ্ধ কৰিছিল যাক বুৰঞ্জী বুলি কোৱা হয়[15]। অহোমসকলৰ পূর্বে বুৰঞ্জী লিখা প্রথা অসমত নাছিল। তেওলোকৰ বিভিন্নপ্ৰকাৰৰ ইতিহাস , সমাজ , জ্য়োতিষ , আৰু পূজা-পাতল কৰা পুথি আছে। বিশেষকৈ ম'-লুঙ শ্ৰেণী ম'হুং,ম'প্লং,ম'চামে এই পুথি সমূহ অধিক ব্য়বহাৰ কৰিছিল।

বছৰ গনণা[সম্পাদনা কৰক]

আহোমসকলৰ নিজা লুনাৰ কেলেন্দাৰ আছে যাক লাক-নি-তাও-চি-ঙা [16]বুলি জনা যায়, যি বছৰ গননাৰ এক প্ৰাচীন নিয়ম। এই প্ৰথা মধ্য় টাই ৰাজ্য় (চৌং-কৌ) ত প্ৰচলন হৈছিল আৰু ইয়াক আজিও দক্ষিন পূব এছিয়াৰ টাইসকলে আৰু চীনা সকলে ব্য়বহাৰ কৰে। এই সকলোবোৰ দিন,মাহ আৰু বছৰ গনণা কৰা পুঠিত লিখা হৈছিল[17]

ধৰ্ম[সম্পাদনা কৰক]

আহোম মানুহে পূৰ্বপুৰুষক উৎসৰ্গা কৰাৰ বাহিৰেও আন এটা অদৃশ্য মহান প্ৰাকৃতিক শক্তিক বিশ্বাস কৰে ।তাই আহোমৰ পণ্ডিতৰ ( ম' বা মলুঙ্ ) তিনি ফৈদ লোক হল ম-হুং,ম-প্লং,চাংবুন।

আহোম ধৰ্ম[সম্পাদনা কৰক]

আহোম ধৰ্ম হল এটা পৰম্পৰাগত টাইধৰ্ম , ইয়াত মুলতঃ পুৰ্বপুৰুষ উপাসনা (ফি-দাম) কৰা হয় লগতে ইয়াত বৌদ্ধ আৰু তাও ধৰ্মৰো প্ৰভাব আছে। টাই-আহোমৰ পৰম্পৰাগত বিস্ৱাস মতে আহোমসকলে এজন পুৰ্বপূৰুষ দেৱতাক ফা-তু-চিং (ফা:স্ৱৰ্গ, তু:এজন ,চিং:উচ্চ; এজন সৰ্বোত্তম পূৰ্বপুৰুষ ; ফা লাই বেত বুলিও কোৱা হয় ) যাৰ দ্ৱাৰা সমগ্ৰ পৃথিৱী সৃষ্টি হৈছে[18]। তেও অইন দেৱতা ; খুন-থেও-খাম ৰ লগতে চাৰিটা সোণৰ কণী পাৰিছিল বুলি জনবিস্ৱাস আছে। চতুৰ্থ জনে অৰ্থাৎ ড্ৰেগণ ৰূপী ঙি-ঙাও খামে পৃথিৱীখন সজাই তোলাত সহায় কৰিছিল বুলি বিস্ৱাস কৰা হয়।ঙি-ঙাও-খাম বা ড্ৰেগণৰ চিত্ৰ অংকিত চোলা আহোম চাও-ফা সকলে পিন্ধিছিল। লেংদনক মৌং-ফি (বৰ্তমান চীনাৰ টিয়েন)ৰ ৰজা হৈছিল আৰু তেওৰ নাতি খুনলৌং আৰু খুনলাইক এখন ঠাই মৌংৰি-মৌংৰাম (বৰ্তমান চীনৰ Xishunagbanna )লৈ শাসন কৰিবলৈ পঠিয়াই। এওলোকৰে বংশধৰ আহোম ৰজা সকল । খুনলুং আৰু খুনলাইয়ে চুমফা (সম্পুৰ্ণ নাম:চুমফাৰৌংছেংমৌং ; অসমীয়া : চুমদেও ) ক লৈ আনিছিল আৰু বংশাণুক্ৰমে চাওলুং চুকাফাই পাই তেওক তেওৰ য়ে-নাইয়েকে দি পথাইছিল। এই সম্পদবিধ আহোমৰ বিশেষ দেওঘৰ যাৰ নাম হ'-ফি তাত ৰখা হয় আৰু আহোমৰজাৰ ৰাজ-অভিশেষ খেওন-ৰৌণ-মাই-ক্ৱ' অনুষ্ঠানত অৰ্চনা কৰা হয়।

ধৰ্মীয় পৰম্পৰা[সম্পাদনা কৰক]

উম-ফা: এই অনুষ্ঠান ভাগ পূৰ্বপুৰুষ শাসক দেৱতা লেং-দনক স্মৰণ কৰি অতি ভব্য় আৰু উলহ মালহেৰে পালন কৰা হয়। ইয়াত লেংদনৰ প্ৰিয় খাদ্য় মাংসও দিয়া হয় আৰু বিভিন্ন জীৱ জন্তু প্য়াত-চি কৰি উৎসৰ্গা কৰা হয়।এই অনুষ্ঠানটো ৫ বছৰৰ মূৰত এবাৰ উদযাপন কৰা হয় আৰু ইয়াক আহোম শাসনৰ অন্ত হোৱাৰ পিছতো পালন কৰি অহা হৈছে।

চাই-ফা: এই অনুষ্ঠানত সকলো প্ৰজাইয়ো যোগদান কৰিছিল।

য়ে-চেং-ফা: বিদ্য়া আৰু কলাৰ প্ৰতীক পুৰ্বপুৰুষ দেৱী য়ে-চেং-ফাৰ স্মৃতিত এই পৰম্পৰা পালন কৰা হয়।

ফুৰা-লুং বা ফ্ৰা-লুং: এই অনুষ্ঠানত ফুৰা-তেৰা বা ফুৰা-লুংক স্মৰণ কৰা হয়। ইয়াত টাই সকলৰ জনজাতীয় ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ আছে । আহোমৰ ম'-লৌং সকলে এই অনুষ্ঠানত আই-চিং-লাও (টাই-আহোমৰ প্ৰাৰ্থনা) গায়। এই অনুষ্ঠানত কোনো জীৱ উৎসৰ্গা কৰা নহয়।

ৰিক-খ্ৱন : এই অনুষ্ঠান ভাগি কোনো যুদ্ধৰ সময়ত ঊচ্চ শক্তিক স্মৰণ কৰি পালন কৰা হয়। আহোম ভাষাত ৰিক শব্দৰ অৰ্থ মতা / আহ্ৱান কৰা খ্ৱনৰ অৰ্থ দীৰ্ঘায়ু। এই অনুষ্ঠানত জল দেৱতা খাও-খামক স্মৰণ কৰা হয়।

মে-দাম-মে-ফি : এই অনুষ্ঠানটো পূৰ্বপূৰুষক স্মৰণ কৰি প্ৰতি বছৰে ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয়। আহোম দম্পতীয়ে চেং-কা-ফা (খুন-থেও-খামৰ পুত্ৰ)ক পাকঘৰৰ দক্ষিণ খুটাত স্মৰণ কৰা হয়।

বানফি-ফুৰালুংৰ পূৰ্বপুৰুষ উপাসনা[সম্পাদনা কৰক]

টাই-আহোমসকলে নিজৰ প'-লিন প'-থাও সকলক স্মৰণ কৰে। তেওলোকে বিস্ৱাস কৰে যে পূৰ্বপুৰুষক পূজা নকৰিলে ঘৰখনত অপায় অমঙ্গল হয় আৰু পূৰ্বপুৰুষক পূজা কৰিলে তেওলোকে ঘৰখন বিপদ আপদৰ পৰা বচাই ৰাখে। টাই-আহোমসকলে নিজৰ উৎসৱ পাৰ্বন বিবাহ আদিত প'-লিন প'-থাও সকলক স্মৰণ কৰে। এজন ব্য়ক্তি মৰাৰ পিছত ফি-দাম হৈ যায় বুলি বিস্ৱাস কৰা হয়। তেওলোকক পবিত্ৰ বুলি গন্য় কৰি স্মৰণ কৰা হয় অইন সমাজৰ দৰে ভুত বা মৃত অপশক্তি বুলি ধৰা নহয়।টাই-আহোম সকলে বতৰৰ ফল,শাক-পাচলি আদি ফি-দামক তৰ্পন কৰে। বিশেষকৈ তিনি পুৰোহিত ফৈদ ম'হুং,ম'প্লং,ম'চাম সকলে অধিক স্পষ্ট ভাবে ফি-দাম কৰে। দাম সকলক বিভিন্ন ভাগত ভগোৱা হয় সেয়া হল- ঘাই দাম, চি-ৰৌণ-দাম,ন'-দাম আৰু জকৰুৱা দাম।

ঘাই দাম: 'ঘাই' মানে মূল আৰু দাম মানে মৃতক, ঘাই দাম মানে ঘৰৰ জ্য়েষ্ঠ মৃত বুঢ়া দম্পত্তী ।

ছি-ৰৌণ-দাম: চি মানে চাৰি , ৰৌণ মানে ঘৰ। ছি-ৰৌণ-দাম মানে ঘৰখনৰ দম্পত্তিৰ চাৰি পৃতি পুৰুষ।

জকৰোৱা দাম: জকৰোৱা শব্দটোৰ অৰ্থ হল যি কোনো সন্তান নিদিয়াকৈ মৰিল বা সৰুতে ঢোকাল বা কোনো মানসিক বা শাৰীৰিক ব্য়াঘাত জন্মি মৰে।

ন'-দাম: ন' মানে নতুন , ঘৰৰ গৃহস্হৰ কোনো সম্পৰ্কিয় ন কোি মৃত্য়ু হলে তেওক ন দাম বোলা হয়।

জকৰোৱা দামক বাদ দি বাকি সকলো দামক মিলাই গৃহদাম বোলে আৰু এওলোকক বছৰেকত এবাৰ স্মৰণ কৰা হয়।

বৌদ্ধ প্ৰভাৱ[সম্পাদনা কৰক]

আহোমসকলৰ বৌদ্ধ সংস্কৃতি ফ্ৰা-ত্ৰা-আলং ৰ ভিক্তিত। ইয়াৰ মূল য়ুন্নান বা ব্ৰহ্মদেশ[19]। অইন উত্তৰ পূবৰ টাই সকলে ইয়াক ফ্ৰা-ত্ৰা-সংঘ বুলিও কয়[20]। ফুৰালুং নামৰ পৰম্পৰা ইয়াৰ সৈতে জড়িত। ইয়াৰ সৈতে জড়িত পুথি এখন হল মিং-মাং-ফ্ৰা-লৌং যি শান্তি আৰু সভ্য় হোৱাৰ কথা শিকায়[21]

মৃতকৰ সৎকাৰ[সম্পাদনা কৰক]

মৈ-দাম

আহোমসকলৰ মাজত থকা পৰম্পৰা অনুসৰি তেওলোকে মৃতদেহ নজ্ৱলায় বৰং একপ্ৰকাৰৰ বিশেষ বাকচত ভৰাই মৈ-দাম দিয়ে[22]

সংস্কৃতি[সম্পাদনা কৰক]

ঘৰ[সম্পাদনা কৰক]

আহোমসকলে কাঠ,বাহ আদিৰে অইন টাই বা গাৱলীয়া থাই সকলৰ দৰে ঘৰ সাজিছিল[23]। সকলোৰে বাৰী আৰু খেতি ঘৰৰ ওচৰতে থাকে। বাঁহেৰে নিৰ্মিত বিশেষ প্ৰকাৰৰ ঘৰ ব্যৱহাৰ কৰে[23]। এই ঘৰ সমূহক ৰৌন-হোৱাণ বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক মাটিৰ পৰা অলপ ওপৰত সজা হয় কিন্তু অন্য জনগোষ্ঠীৰ চাং-ঘৰত কৈ অলপ চাপৰ হয়[23]

খাদ্য[সম্পাদনা কৰক]

খাদ্যভাষ আহোম সংস্কৃতিৰ অন্যতম অংশ। প্ৰায় বিলাক আহোম (বিশেষকৈ গাঁৱলীয়া) সকলে আমিষভোজী আৰু আজিও টাই সকলৰ খাদ্যাভাষকে চলাই আছে[24]গাহৰি,কুকুৰা,গৰু , মহ, হাঁহ আদিৰ মাংসৰ ওপৰিও আহোমসকলে ভেকুলীৰ মাংস, মুগালেটা, শুকুতী মাছ আৰু আমৰলি টোপ খোৱা দেখা যায়[25]।তেওলোকৰ মুখ্য আহাৰ ভাত আৰু মুখ্য পানীয় চাউল, ভীমকল বা কঠালৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা লাও নামৰ পানীয় বিধ। ইয়াৰে পানী দিয়া বিধক নাম-লাও আৰু পানী নিদিয়া বিধক লৌক-লাও বোলা হয়। আহোমসকলে কলৰ বাকলিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা খাৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু বহু ঔষধি গুণ যুক্ত শাক-পাচলি আৰু বেট-গাজ খায়। আহোমসকলৰ খাদ্যাভাষে অইন টাইসকলৰ লগত সাদৃশ্যতা প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওলোকৰে খাদ্যাভাষত- থেও-দাম (মাটি মাহ) , খাও-মুন (ভাত আৰু দালচেনী) , সান্দহগুৰী, চেও-খাও (ভাপত দিয়া ভাত) , খাও-মাই (চুঙা-চাউল) , তিলেৰে নিৰ্মিত তিল পিঠা , খাও-ত্য়েক (আখৈ)[23]। এই ধৰণৰ বিশেষ কিছু প্ৰকাৰৰ খাদ্য মাত্ৰ টাই সকলৰ মাজত হে দেখা পোৱা যায়[23]। নুতলোৱাকৈ কুমল চাউলৰ প্ৰস্তুত কৰণ বা তৰা পাতত বান্ধি বনোৱা খাও-মাই (চুঙা চাউল)[23]। আহোমসকলে কম মছলা যুক্ত খাদ্য আৰু মাছ,বেঙেনা , বিলাহী আদি পুৰি বা তৰা পাতত দি খাই বেছি ভাল পায়[23]

বিবাহ[সম্পাদনা কৰক]

চ-ক্লংং

আহোমসকলে নিজস্ব প্ৰথাৰে সম্পাদিত কৰা বিবাহ পদ্ধতিক চ-ক্লং”'[26] বুলি জনা যায়৷ চ-ক্লং আহোম সকলৰ বিবাহ পদ্ধতি। ই টাই ভাষাৰ শব্দ[চ=যোৰা লগুৱা,ক্লঙ=পুজা]। ৰাতি বিবাহৰ শুভ লগ্নত মৰুলৰ সমুখত সোণ, ৰূপ, পিতল বা কাঠৰ গছাত ১০১ গছ বান-ফাইং”'[26] চোমচাও প্ৰমুখ্যে ১০১ জনা ফুৰাৰ উদ্দেশ্যি প্ৰজ্জ্বলিত কৰা হয় ৷“'চ-ক্লং”'[26] বিবাহ পদ্ধতি পোন প্ৰথমে আহোমৰ ফুৰা লেংদনে অক কাই মহুং ফুৰা ৰজাৰ জোষ্ঠা কন্যা নাং হুন ফাক বিয়া কৰোতেই আৰম্ভ হ’ল আৰু তাৰ পিছৰ পৰাই অ টাই মানুহৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে। টাই আহোমৰ লাই-লিত নাং হুন ফা নামৰ পুথিখনিত ইয়াৰ বিষয়ে লিখা আছে। লংদনে অক-কাই মহুঙৰ কন্যাক বিয়া কৰাম বুলি সুন্দৰ ৰঙা ফুলাম গামোছাৰে “চকলি ভাৰ” বা “ সোধনি ভাৰ” আগবঢ়ায়। কোনো কোনো ঠাইত চকলঙৰ দিনা ম-লুংক ভোজ-ভাত খুৱাই দৰা-কইনাই ম-লুংক খ্ৰুপতাং কৰে৷[27] মুঠ ২০ টা নিয়মেৰে আহোম বিবাহ পদ্ধতি সম্পন্ন হয়। তাৰে কিছু হল-

১.জু-ৰণ(আহোম ভাষাত জু=জীয়াই থকা , ৰণ=চিৰ জীৱনলৈ)

২.ৰিক-খ্ৱন

৩.আপ-তাং(আপ=গা ধুওৱা,তাং=পৱিত্ৰ)

৪.চাও-বান (বান বা সুৰ্যক আৰাধনা)

৫.জণ-মিং(আশিৰ্বাদ)

ভাষা[সম্পাদনা কৰক]

টাই আহোম ভাষা হল এটা টাই-ক্ৰাদাঈ পৰিয়ালৰ ভাষা , ই টাই ভাষাৰ বোৰৰ দক্ষিনতম ভাষা। এই ভাষাটোৰ পুনঃব্য়বহাৰ উজনি অসমৰ টাই-আহোম গৱেষকৰ তত্ৱাৱধানত আৰম্ভ হৈছে। বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান যেনে- Institute of Tai Studies and Research P. K. Buragohain Institute for Tai and South East Asian Studies, Guwahati, Central Tai Academy, পাটসাকো আদি গঢ় লৈ উঠিছে[28] । আনাগত সময়ত এনেধৰণৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠান গঢ় লৈ উঠাৰ সম্ভাৱনা গঢ়ি উঠিছে।.[29] হাবুঙত টাই বিশ্ববিদ্যালয় নির্মাণ কৰা হৈছে যি ন-শিকাৰু সকলক যথেষ্ট সহায় কৰিছে।

লগতে চাওক[সম্পাদনা কৰক]

তথ্যসূত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]

  1. Kakati,Banikanta ,Assamese, Its Formation and Development: A Scientific Treatise on the History and Philology of the Assamese Language, Being a Thesis Approved for the Ph.D. Degree of the Calcutta University in 1935, 1995 , LBS Publication,https://books.google.co.in/books?id=OTSrmQEACAAJ&dq ,https://archive.org/details/AssameseitsFormationAndDevelopment/page/n3}}
  2. (Gogoi 2011:V)
  3. Gait, Edward. A History of Assam. Thacker, Spink and Co. Calcutta, 1906. pg 96
  4. (Terwiel 1996:276)
  5. (Morey 2014:51-52)
  6. (Terweil 1996:278)
  7. (Gogoi 1995:30)
  8. (Gogoi 1995:30)
  9. (Gogoi 1976:15)
  10. (Gogoi 1976:15)
  11. (Gogoi 1976:15)
  12. (Gogoi 2011)
  13. (Gogoi 2011)
  14. (Gogoi 2011)
  15. (Gogoi 2011)
  16. pp.271-278 in ABOURANJIK
  17. Phukan, J.N.2006 pp.1
  18. (Gogoi 1976:1)
  19. (Gogoi 1976:16)
  20. (Gogoi 1976:16–17)
  21. (Gogoi 1976:17)
  22. Proceedings of North East India History Association page 128,129 and 130
  23. 23.0 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 23.6 (Phukan 2017:II)
  24. (Gogoi 2011)
  25. (Gogoi 2011)
  26. 26.0 26.1 26.2 তাই আহোমৰ বিবাহ পদ্ধতি আৰু চকলঙ...নাঙ দীপালী গগৈ
  27. অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা – সম্পাদনা- ড০ পৰমানন্দ ৰাজবংশী, ড০ নাৰায়ন দাস (পৃষ্ঠা- ১১৭)
  28. Dipima Buragohain. Issues of Language Contact and Shift in Tai Ahom
  29. "Ahom". https://www.ethnologue.com/language/aho. 

উৎস প্ৰসংগ[সম্পাদনা কৰক]

বাহ্যিক সংযোগ[সম্পাদনা কৰক]