সদস্য:Krishna Kure

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search

সৎনামী জাতিৰ ইতিবৃত্ত:

  সৎনাম ধৰ্মৰ অনুগামীসকলক সৎনামী বুলি কোৱা হয়। ভাৰতবৰ্ষৰ ছতীশগড়, পঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা,দিল্লী,অসম,উৰিষ্যা আদি বিভিন্ন ৰাজ‍্যত সৎনাম ধৰ্মাৱলম্বী সৎনামী লোক বাস কৰি আছে। তেওঁলোক একেশ্বৰবাদত বিশ্বাস কৰে। সৎনাম ধৰ্মত কোনো মূৰ্তি পূজা নাই। প্ৰতি বছৰে ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক শ্ৰীশ্ৰীঘাসীদাস বাবাৰ জন্মদিনটো সৎনামী লোকসকলে "গুৰু জয়ন্তী" উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে। ১৭৫৬ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰৰ দিনা ছতীশগড়ৰ গিৰৌদপুৰত গুৰু ঘাসীদাস বাবাৰ জন্ম হৈছিল।
  অসমত ১৮৩৭-১৮৪৫ চনত মধ‍্যপ্ৰদেশ, পঞ্জাৱ, উৰিষ্যা আদি ঠাইৰ পৰা সৎনামী লোকৰ আগমন ঘটিছিল। অসমৰ চাহ বাগানসমূহত কাম কৰিবৰ বাবে বৃটিছ চৰকাৰে আড়কাঠীয়া আৰু গিৰমিটিয়া প্ৰথাৰে তেওঁলোকক আনিছিল। কিছুদিন বাগানত কাম কৰাৰ পিছত বস্তি অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ ধৰিলে। বৰ্তমান অসমৰ নগাঁও, হোজাই, কাৰ্বি আংলং, শিৱসাগৰ, ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া, গোলাঘাট, যোৰহাট, শোণিতপুৰ, দৰং,বিশ্বনাথ,কাছাৰ আদি প্ৰায়বোৰ জিলাত সৎনামী লোক বাস কৰি আছে। তেওঁলোক প্ৰধানতঃ কৃষিজীৱী লোক। কিছুমান চাকৰিয়াল আৰু কিছুমান ব‍্যৱসায়-বাণিজ্যত জড়িত হৈ আছে। পূৰ্বৰ তুলনাত বৰ্তমান শিক্ষা-দীক্ষাত যথেষ্ট আগবাঢ়িছে। শিক্ষাৰ লগতে সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক, ক্ৰীড়া আদি দিশতো আগুৱাবলৈ সক্ষম হৈছে। সৎনামী সকলৰ প্ৰায় ৬৫ টা গোত্ৰ বা উপজাতি আছে। ভাৰত চৰকাৰৰ তালিকাত তেওঁলোক "অনুসূচিত জাতি"ৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত আছে যদিও অসমত "অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী"ৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। অন্যান্য জাতি জনগোষ্ঠীৰ দৰেই সৎনামী হৈছে এক সুকীয়া জাতি আৰু তেওঁলোকৰ নিজস্ব ধৰ্ম-সংস্কৃতি আছে। আৰ্য সনাতন ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত পৰি তেওঁলোকে দেৱালী,ফাকুৱা(হোলী)আদি উৎসৱ পালন কৰে। দেৱালীৰ পিছদিনা গোবৰধন পূজা পাতে। উৎসৱ-পাৰ্বণত পন্থী, চোৱা, দণ্ডা আদি গীত আৰু নৃত্য পৰিৱেশন কৰে,বিভিন্ন ধৰণৰ পিঠা-পনা বনায়। সকলো সামাজিক কাম-কাজ কৰাৰ আগতে পন্থীগীত,আৰতি-মঙ্গল আদি কৰে।
  সৎনামী লোকসকল ছতীশগঢ়ী ভাষা কয়।জন্ম, বিবাহ, মৃত্যু আদিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ নিজা সামাজিক নীতি-নিয়ম আছে। ১৯৬৯ চনতে গঠন হোৱা "সদৌ অসম সৎনামী সমাজ কল‍্যাণ পৰিষদ"নামৰ বৃহৎ সংগঠনটোৱে সমাজৰ কাম-কাজবোৰ সুচাৰুভাৱে সম্পাদনা কৰি আহিছে।
 সৎনামীসকলৰ নিজা ইতিহাস আছে।"ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত কলিয়াবৰৰ ভূমিকা" নামৰ কিতাপত উল্লেখ থকা স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ ভিতৰত কলিয়াবৰৰ স্বৰ্গীয় গুহা মহন্ত(সৎনামী) আৰু স্বৰ্গীয় সুধাৰাম সৎনামীদেৱৰ নাম উল্লেখযোগ্য। কলিয়াবৰৰ দলগাৱঁত জন্মগ্ৰহণ কৰা অসম গৌৰৱ স্বৰ্গীয় মিনীমাতা ৰায়পুৰ জিলাৰ নিবাসী স্বৰ্গীয় শ্ৰীশ্ৰীআগমদাস গুৰুৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল। মিনীমাতা একেৰাহে ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৭২ চনলৈকে ছতীশগড়ৰ পৰা সাংসদ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেৱেঁই ছতীশগড়ৰ প্ৰথম মহিলা সাংসদ আছিল। তেখেতৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিত ছতীশগড় চৰকাৰে কলিয়াবৰত "মিনীমাতা স্মৃতি ভৱন" নিৰ্মাণৰ বাবে পুজিঁ আৱণ্টন দিছে। ই সৎনামী সমাজৰ বাবে এক পৰ্যটন থলী হিচাপে পৰিগণিত হ'ব। বৃটিছ চৰকাৰে তেওঁৰ শাসনকালত গুৰু বালকদাসক ৰজা উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। সৎনামী সকলৰ বাবে ই এক গৌৰৱৰ বিষয়। ইয়াৰ উপৰিও ১৬৭২ চনত পঞ্জাৱৰ নাৰনলত ঔৰংজেৱৰ লগত হোৱা যুদ্ধত সৎনামী সকলৰ অৱদান উল্লেখনীয়। যাক ভাৰত বুৰঞ্জীত "সৎনামী বিদ্ৰোহ" হিচাপে জনা যায়।
 সৎনামীসকলৰ পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থখনৰ নাম হৈছে-"সৎনাম ধৰ্মগ্ৰন্থ"। তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ প্ৰতীক হৈছে"জৈত খাম"। অসমৰ প্ৰত‍্যেক গাৱঁত নামঘৰত থকা একোখনকৈ জৈত খামত বগা ৰঙৰ এখন পতাকা লগোৱা থাকে। ই শান্তি আৰু সত‍্যৰ বাৰ্তা বহন কৰে।
 সৎনামীসকল সহজ-সৰল আৰু সত‍্যৰ পথত চলা ব‍্যক্তি। তেওঁলোকে মনত পৱিত্ৰ ভাৱধাৰা ৰাখে আৰু সকলো ধৰ্মক সমানে জ্ঞান কৰে। তেওঁলোকৰ দৃষ্টিত সকলো ব‍্যক্তি সমান আৰু এজন ইশ্বৰকে বিশ্বাস কৰে। সমাজত পুৰুষ,মহিলা সকলোৰে সমান স্থান আছে।