গামোচা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
এখন পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত গামোচা

গামোচা অসমীয়াৰ সমাজ জীৱনৰ অতি আদৰৰ বস্ত্ৰ৷ সাধাৰণতে গামোচা চাৰিওফালে ৰঙা সূঁতাৰে (সেউজীয়া ৰঙো থাকে) পাৰি দি বোৱা এখন বগা দীঘলীয়া কাপোৰ৷ কপাহী সূঁতাৰে বিশেষভাৱে গামোচা তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও পাট আদি সূঁতাৰেও ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়৷ গামোচা অসমীয়াৰ বাহিৰেও বঙালী, বিহাৰী আৰু উৰিয়া মানুহেও ব্যৱহাৰ কৰে, অৱশ্যে অসমীয়া গামোচাৰ লগত তেওলোকৰ গামোচাৰ বহুখিনি পাৰ্থক্য আছে আনহাতে অসমীয়া মানুহে গামোচাখনক এক সাংস্কৃতিক তথা সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু আন ঠাইত ইয়াক অকল নিত্য ব্যৱহাৰ্য্য সামগ্ৰী হিচাপেই ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। নামনি অসমত গামোচাক "গাম্‍চা", "মুক্‍চা" বা "দুহেইটা" আদি নামেৰে জনা যায়।

নামৰ উৎস[সম্পাদনা কৰক]

“গা ধুই পানী টুকা কাপোৰ, এতেকে তামোল বন্ধা বা মূৰত মৰা সৰু কাপোৰ৷" উক্তি:- হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা[1]

গামোচাৰ নাম আৰু উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো ঐতিহাসিক সমল পোৱা নাযায়৷ সাহিত্যিকভাৱে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে কোনো বস্ত্ৰৰে শৰীৰ মচা কাৰ্য৷ (গা-শৰীৰ + মচ্)৷ গতিকে অসমীয়া সংস্কৃতিত গা-মচা বস্ত্ৰখক গামোচা হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছে৷ এইটো নিশ্চিত যে ভাৰতৰ আন ঠাইৰ পৰা অসমলৈ গামোচা অহা নাছিল বা ভাৰতৰ আন ঠাইত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা নাযায়৷ বৰ্তমান থাইলেণ্ডত গামোচাৰ দৰে এখন বস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা জনা যায়৷ অসম বুৰঞ্জীত গামোচা সম্পৰ্কে দুই এটা কথা লিখা আছে৷ ইতিহাসবিদ ড° লীলা গগৈৰ মতে আহোম সাম্ৰাজ্যৰ পৰাই অসমত গামোচাৰ প্ৰচলন আছে৷ আনকি মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সময়তো গামোচাৰ প্ৰচলন হোৱাৰ কথা জনা যায়৷ এডোৱাৰ্ড গেইটৰ 'A History Assam' গ্ৰন্থটো গামোচাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে৷ গ্ৰন্থখনৰ অনুসৰি ১৭৩৯ চনত এখন গামোচাৰ দাম আছিল ৬ পইচা৷[2]

ব্যৱহাৰ[সম্পাদনা কৰক]

তাঁতৰ ফুলৰ চানেকী
অসমৰ এখন বস্ত্ৰ বিপনীত গামোচা পৰিহিত এজন বিক্ৰেতা
তাঁতশালত এগৰাকী গাভৰু বোৱনী

অসমীয়া সমাজত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়৷ এক কথাত অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি, আচাৰ-নীতি সকলো ক্ষেত্ৰতে গামোচাৰ বিশেষ অৱদান আছে৷[2]

  • গামোচাক দৈনিক কাৰ্যত গা-ধোঁৱাৰ পিছত শৰীৰ মোচিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
  • নামঘৰৰ থাপনাত কোনো শাস্ত্ৰ ঢাকি ৰাখিবৰ বাবে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
  • খেতিয়কে ইয়াক ককালত বন্ধা টাঙালি বা ককালত পিন্ধা কাপোৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে৷
  • নামঘৰত প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত ইয়াক ডিঙিত ওলোমাই ৰখা হয়৷
  • কোনো সভাত বিশিষ্ট ব্যক্তিত সন্মান জনাবৰ বাবে গামোচাৰে সন্মান জনোৱা হয়৷

প্ৰকাৰ[সম্পাদনা কৰক]

অসমীয়া সমাজত গামোচাৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াক:-

  1. পানী-গামোচা
  2. তামোল-গামোচা
  3. বিহুৱান আদি নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়৷

আনাকাটা[সম্পাদনা কৰক]

নামনি অসমত প্ৰচলিত গামোচাৰ আন এটা ৰূপ হ'ল আনাকাটা গামোচা। আনকাটা মানে হৈছে যিখন গামোচা কাটি উলিওৱা নহয়। অৰ্থাৎ তাঁতশালত বৈ উঠাৰ পিছত দুখন গামোচা পৃথক কৰিবলৈ কেচিঁ বা ব্লেড বা কটাৰি ব্যবহাৰ নকৰি হাতেৰে সুতাবিলাক চিঙি নাইবা শিলত থেতেলিয়াই উলিওৱা গামোচা। ইয়াক সাধাৰণতে বিয়া আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

সাংস্কৃতিক বিশেষত্ব[সম্পাদনা কৰক]

গামোচাত থকা ফুলৰ পাৰিৰ আৰ্হি
গামোচা আৰু জাপি

অসমীয়া সংস্কৃতিত গামোচাই বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে৷ বিহু, বিবাহ অনুস্থান বা অন্যান্য যিকোনো সামাজিক অনুষ্ঠানত গামোচাক সন্মানৰ প্ৰতিক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ জাতি-জনজাতিয়েই গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে৷ অসমৰ বিহু উৎসৱৰ লগত গামোচাৰ বিশেষ সম্পৰ্ক আছে৷ বিহু নৃত্যৰ সময়ত যুৱকসকলে গামোচাক মুৰত মাৰি বিহু নৃত্যত অংশ গ্ৰহণ কৰে৷ (কাষৰ চিত্ৰ চাওক)৷ ইয়াৰোপৰি সৰুৱে ডাঙৰক সন্মান জনোৱা (কাষৰ চিত্ৰ চাওক) আৰু ইজনে আনজনক উপহাৰ দিনাৰ বাবে গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে৷ এনে গামোচাক বিহুৱান বোলা হয়৷ আনহাতে বিবাহ অনুষ্ঠানতো সকলো ক্ষেত্ৰতে গামোচাক উপহাৰ দিয়াৰ লগতে সন্মান জনোৱাৰ বাবেও গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে৷[2]


লগতে চাওক[সম্পাদনা কৰক]

তথ্য সংগ্ৰহ[সম্পাদনা কৰক]

  1. মৰমৰ দীঘ আৰু চেনেহৰ নাণি দি বোৱা বিহুৱানখন, লেখিকা: দীপশিখা গগৈ, অসমীয়া প্ৰতিদিন, বুধবাৰ, ১১ এপ্ৰিল, ২০১২
  2. 2.0 2.1 2.2 http://onlinesivasagar.com/lifestyle/gamosa.html

বাহ্যিক সংযোগ[সম্পাদনা কৰক]