দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ দুৱাৰ

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search


দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ দুৱাৰ
Da parbatiya gate.jpg

তেজপুৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে দ-পৰ্বতীয়া নামৰ গাঁৱত ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ দুৱাৰ অৱস্থিত। এই স্থান ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব জৰীপ বিভাগৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত কৰা হৈছে[1]

ইতিহাস[সম্পাদনা কৰক]

১৯২১-১৯২২ চনত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব জৰীপ বিভাগৰ খনন কাৰ্যৰ পৰা দ-পৰ্বতীয়াত উদ্ধাৰ হয় শিলৰ মন্দিৰৰ ওপৰত আহোম যুগত শিল আৰু ইটাৰে নিৰ্মিত দেৱালয়ৰ গাঁথনি। ঠাৱৰ কৰা হৈছে যে এই ঠাইত বাণ ৰজাহৰি-হৰৰ মিলন ভূমিৰ স্মৃতি চিৰযুগমীয়া কৰি ৰাখিবৰ বাবে ’হৰি হৰাত্মক’ শিৱ প্ৰতিষ্ঠা কৰি মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল। কৃষ্ণৰ হাতত বাণ যুদ্ধত পৰাজিত হৈ সুস্থ হোৱাত কৃষ্ণৰ প্ৰতি বাণৰ ভক্তি উপজিছিল আৰু হৰি-হৰ অভিন্ন বুলি জ্ঞান হৈছিল। সেয়ে হৰি হৰাত্মক শিৱ মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্যোগ লৈছিল। এই মন্দিৰটো আহোম ৰজাৰ আমোলত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যদিও ১৮৯৭ চনৰ বৰ ভুইকঁপত সি জাহ গ’ল। বৰ্তমান থকা চিন স্বৰূপে ইটাবোৰলৈ আঙুলিয়াব পাৰি। ৰায় বাহাদুৰ কনক লাল বৰুৱাৰ মতে আকৌ এই মন্দিৰ কামৰূপ নৃপতি ভাস্কৰ বৰ্ম্মাৰ পূৰ্বে পঞ্চম ষষ্ঠ খৃষ্টাব্দত নিৰ্মিত। বৰ্তমানৰ শিলৰ দ্বাৰ এই মন্দিৰৰে ভগ্নাৱশেষ। কোনো কোনো প্ৰত্নতত্ববিদে এয়া গুপ্ত যুগৰ আটাইতকৈ পুৰণি স্মৃতি চিহ্ন বুলি ক’ব খোজে।

উল্লেখনীয় দিশ[সম্পাদনা কৰক]

ইয়াৰ বৈশিষ্ট এয়ে যে ইয়াৰ মূৰ্ত্তিবোৰ খোদাই কৰা নহয়,বাহিৰলৈ ওলোৱা। স্তম্ভটোৰ মাজত হাতত মালা লৈ উৰন্ত গৰুড়। ওপৰত লানিকৈ বাওঁহাতে ডম্বৰু লৈ চাৰিখন হাতৰ শিৱ। ঘোঁৰাৰ দৰে মুখৰ আঠুকাঢ়ি থকা নৰ মূৰ্ত্তি। কাষত দুটি নাৰী মুৰ্ত্তি। বাঁহীবাদক কৃষ্ণ। দুয়োহাতে পদুম লৈ থকা সূৰ্য্য। স্তম্ভ দুটাৰ তলত হাতত মালা লৈ গংগা-যমুনাৰ মুৰ্ত্তি। পৰ্যটকৰ বাবে এই তোৰণ বিশেষভাৱে আকৰ্ষণীয়[2]

তথ্য সংগ্ৰহ[সম্পাদনা কৰক]

  1. Swati Mitra (2011). Assam Travel Guide. Goodearth Publications. পৃষ্ঠা. 83–. ISBN 978-93-80262-04-8. http://books.google.com/books?id=lNggfFifHL8C&pg=PA75। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 February 2013. 
  2. বিশ্ব ঐতিহ্য, লিখক: শান্তনু কৌশিক বৰুৱা, পৃষ্ঠা নং: ?