নীলমণি ফুকন (জ্যেষ্ঠ)

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
(নীলমনি ফুকন(ককা)ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)


নীলমণি ফুকন (জ্যেষ্ঠ)

নীলমণি ফুকনৰ প্ৰতিকৃতি
জন্ম জুন ১৮৮০
ডিব্ৰুগড়, অসম, ভাৰত
মৃত্যু ১৯৭৮
পেচা সাহিত্যিক, ৰাজনীতিবিদ, সুবক্তা, কবি, কথা-সাহিত্যক, সম্পাদক আৰু ব্যৱসায়ী


অসমীয়া সাহিত্যত ককা উপনামেৰে জনাজাত নীলমণি ফুকন হৈছে এগৰাকী প্ৰাতঃস্মৰণীয় সাহিত্যিক, তথা একেধাৰে এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ, সুবক্তা, কবি, কথা-সাহিত্যক, সম্পাদক আৰু ব্যৱসায়ী৷ তেওঁৰ ভাষাৰ ওজস্বীতা আৰু বাগ্মীতাৰ বাবে বাগ্মীবৰ পোছাকী সম্ভাষণ দিয়া হৈছিল৷ তেওঁৰ কবিতাসমূহত ৰহস্য সন্ধানী ভাবৰ পৰিচয় ঘটাৰ লগতে মানৱ প্ৰেম তথা সৌন্দৰ্য অনুভূতিৰ প্ৰকাশো দেখা পোৱা যায়৷ তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ কবিতাই আছিল ছনেট গঢ়ী৷

জন্ম[সম্পাদনা কৰক]

১৮৮০ জুন মাহ ডিব্ৰুগড়৷ পিতৃ লম্বোদৰ ফুকন৷ মাতৃ চন্দ্ৰাৱলী৷ শিক্ষা ডিব্ৰুগড়ৰ বঙলা স্কুলৰ পৰা এন্ট্ৰেন্স (১৯০০)

শিক্ষা[সম্পাদনা কৰক]

কলিকতাতপ্ৰেচিডেন্সি কলেজ,কটন কলেজৰ পৰা এফ এ (১৯০৫)৷ কোচবিহাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজৰ পৰা বি এ (১৯০৭), কলিকতাতৰ পৰা অসমাপ্ত আইন শিক্ষা

কৰ্মজীৱন[সম্পাদনা কৰক]

ডিব্ৰুগড়জৰ্জ ইন্সটিউটৰ প্ৰধান শিক্ষক (১৯১১-১৯২৫), আসাম লেজিছলেটিভ কাউন্সিলৰ সভ্য(১৯২১-১৯২৭),অসম এছেম্বলীৰ সভ্য (১৯৪৮-৫৭), নীলমণি চাহ বাগিচা (১৯২৮),সম্পাদক সাদিনীয়া বাতৰি (১৯৩১-৩৬)৷ ন জোন(১৯৩৪),আলোচনী, অসমীয়া

ৰচনা[সম্পাদনা কৰক]

জ্যোতিকণা(১৯৩৮), সাহিত্যকলা(১৯৪০), জয়াতীৰ্থ(১৯৪১), চিন্তামনি(১৯৪২), মানসী(১৯৪৩), গুটিমালী(১৯৫০), জিঞ্জিৰি(১৯৫১), মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম, অমিত্ৰা(১৯৫২), সন্ধানী(১৯৫৩), শতধাৰ(১৯৬২), মৰ্মবাণী(১৯৬৩), আহুতি, তৰুণ অসম, মৰা ডালত কুঁহিপাত৷

সন্মান আৰু স্বীকৃতি[সম্পাদনা কৰক]

মৃত্যু[সম্পাদনা কৰক]

১৯৭৮ চন

তথ্য সংগ্ৰহ[সম্পাদনা কৰক]

  • অসমীয়া কবি আৰু কবিতা (নন্দ তালুকদাৰ)
  • সঞ্চয়ন