নৱকান্ত বৰুৱা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
নৱকান্ত বৰুৱা
জন্ম ২৯ ডিচেম্বৰ, ১৯২৬
নগাঁও, অসম
মৃত্যু ১৪ জুলাই, ২০০২
ছদ্মনাম এখুদ ককাইদেউ
পেচা সহিত্যিক, কবি, ঔপন্যাসিক
ভাষা অসমীয়া
ৰাষ্ট্ৰীয়তা  ভাৰত
নাগৰিকত্ব ভাৰতীয়
উল্লেখনীয় কৰ্মৰাজী ককাদেউতাৰ হাড়
উল্লেখযোগ্য বঁটা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৭৫)
অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (১৯৯৩)

নৱকান্ত বৰুৱা (ইংৰাজী: Nabakanta Barua) অসমৰ সাহিত্য জগতৰ এটি প্ৰসিদ্ধ নাম। এখুদ ককাইদেউ বৰুৱাৰ জনপ্ৰিয় ছদ্মনাম। একালত তেওঁ সীমা দত্ত ছদ্মনামেৰেও বহু কবিতা ৰচনা কৰিছিল৷ তেওঁৰ কবিতাবোৰে আধুনিক অসমীয়া কবিতাক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি থৈ গৈছে৷ অধ্যয়নপুষ্ট মন আৰু সংবেদনশীল হৃদয়, এই দুয়োটা উপাদানেৰে পুষ্ট তেওঁৰ কবিতাবোৰে অসমীয়াকাব্য সাহিত্যত এক নতুন দিগন্তৰ সূচনা কৰিছিল৷ কায়িক জীৱনৰ সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ মাধুৰী, মৃত্যু ৰহস্য আদি বিবিধ বিষয়বস্তুৰে সমৃদ্ধ নৱকান্ত বৰুৱাৰ প্ৰতিখন কবিতা পুথি। তেওঁৰ কবিতাবোৰত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, এলিয়ট, হুইটমেন, তথা খলিল জিব্ৰানকবিতাৰ কিছু কিছু প্ৰভাৱ দেখা পোৱা যায় যদিও এক নিজস্ব স্বকীয়তা তেওঁৰ সমূহ কাব্যসম্ভাৰত বিদ্যমান৷ তেখেতৰ বহু সমাদৃত কবিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হল মনত পৰেনে অৰুন্ধতি, ইয়াত নদী আছিল, পলস, ৰাৱন, মহাকাব্যৰ পাণ্ডুলিপি, ক্ৰমশঃ আদি।

জন্ম[সম্পাদনা কৰক]

নৱকান্ত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ডিবৰুত ১৯২৬ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত। তেওঁৰ পিতৃ নীলকান্ত বৰুৱা শিক্ষা বিভাগৰ এগৰাকী বিদ্যালয় পৰিদৰ্শক হোৱাৰ উপৰিও এজন আদৰ্শ শিক্ষকো আছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম স্বৰ্ণলতা বৰুৱাণী । নৱকান্ত বৰুৱাৰ ভাতৃ তিনিগৰাকী : দেৱকান্ত , জীৱকান্ত আৰু শিৱকান্ত। তেওঁৰ ভাতৃ প্ৰয়াত দেৱকান্ত বৰুৱাও অসমৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কবিসকলৰ ভিতৰত এজন।[1]

শিক্ষা[সম্পাদনা কৰক]

ডিবৰুতেই নিজৰ শিক্ষা জীৱনৰ আৰম্ভনি ঘটোৱা নৱকান্ত বৰুৱাই ১৯৩৩ চনত নগাওঁ চৰকাৰী বালক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত তৃতীয় শ্ৰেনীত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰেপৰাই তেওঁ ১৯৪১ চনত সূখ্যাতিৰে মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৩ চনত নৱকান্ত বৰুৱাই উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলকতাশান্তিনিকেতনলৈ ধাপলি মেলে। ১৯৪৭ চনত তেওঁ কলকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত অনাৰ্ছ সহ স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। নৱকান্ত বৰুৱাই ১৯৫৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশআলীগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।[2]

কৰ্মজীৱন[সম্পাদনা কৰক]

উত্তৰ প্ৰদেশশিকোহাবাদ অৱস্থিত এ. কে. মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতা বৃত্তিৰে নৱকান্ত বৰুৱাই নিজৰ বৰ্নময় কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। কিছুদিন তাত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁ যোৰহাটজগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাবে যোগদান কৰে । ১৯৫৪ চনত তেওঁ গুৱাহাটিৰ কটন মহাবিদ্যালয়লৈ বদলি হৈ আহে আৰু তাৰেপৰাই তেওঁ ১৯৮৪ চনত উপাধ্যক্ষ ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহন কৰে। নৱকান্ত বৰুৱাই মাজতে ১৯৬৪ চনৰপৰা ১৯৬৭ চনলৈ তিনিবছৰ কাল অসম চৰকাৰৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদত ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিষয়া ৰূপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০২ চনৰ ১৪ জুলাই তাৰিখে বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়।

গ্ৰন্থৰাজী[সম্পাদনা কৰক]

কবিতা

  • হে অৰণ্য হে মহানগৰ (১৯৫১)
  • যতি আৰু কেইটামান স্কেচ্ছ (১৯৬০)
  • এটি দুটি এঘাৰটি তৰা (১৯৫৭)
  • ৰত্নাকৰ (১৯৮৬)
  • ৰাৱন(১৯৬৩)
  • সূৰ্যমুখীৰ অঙ্গীকাৰ (১৯৯০)
  • মোৰ আৰু পৃথিৱী (১৯৭৩)
  • এখন স্বচ্ছ মুখাৰে (১৯৬০)
  • দলঙৰ তামীঘৰা (১৯৯১)
  • সম্ৰাট (১৯৬২)
  • নিৰ্বাচিত কবিতা (ইংৰাজীত)

অনুবাদ

  • এশ কবিতা
  • আহত মৰাল
  • নজৰুল ইছলামৰ কবিতা
  • মুক্তধাৰা
  • কবিৰাই কয়

উপন্যাস

  • কপিলীপৰীয়া সাধু (১৯৫২)
  • ককাদেউতাৰ হাড় (১৯৭৩)
  • গড়মা কুৱঁৰী (১৯৮০)
  • মানুহ আটাইবোৰ দ্বীপ (১৯৮০)
  • পটাচাৰা
  • অপদাৰ্থ
  • অহিংসাৰ জুই(অসমাপ্ত)

অন্যান্য গ্ৰন্থ

  • অসমীয়া ছন্দশিল্পৰ ভুমিকা (১৯৬২)
  • শিয়ালী পালেগৈ ৰতনপুৰ (১৯৫৪)
  • আখৰৰ জখলা (১৯৫৬)
  • মনৰ খবৰ (১৯৬০)
  • ভত ওকাৰে ভূ (১৯৬৮)
  • জনা নজনাৰ খেল (১৯৭০)

স্বীকৃতি আৰু সন্মান[সম্পাদনা কৰক]

তথ্য সংগ্ৰহ[সম্পাদনা কৰক]

সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী[সম্পাদনা কৰক]

  • সঞ্চয়ন (ড° মহেশ্বৰ নেওগ, পৃষ্ঠা ৪৫০)
  • অসমীয়া সাহিত্যঃ আধুনিক যুগ (পৃষ্ঠা ৯৩)
  • গৰীয়সী (মে’ ২০০৬, পৃষ্ঠা নং ৮)

বাহ্যিক সংযোগ[সম্পাদনা কৰক]